Po endoprotezoplastyce stawu biodrowego u wielu pacjentów występują czasowe ograniczenia ruchu oraz zalecenia, by unikać głębokiego schylania i wykonywania ruchów, które mogłyby sprzyjać przeciążeniu lub nieprawidłowej pozycji stawu. W praktyce szczególnie trudne stają się czynności ubierania, zwłaszcza dotyczące stóp.
Odpowiedź "Do zakładania skarpet." jest trafna, ponieważ taki przyrząd (pomoc do zakładania skarpet) umożliwia wciągnięcie skarpety na stopę przy mniejszym zakresie zgięcia w biodrze. Pacjent może pozostać w stabilnej pozycji siedzącej i nie musi sięgać dłońmi do stopy, co jest typowym problemem w samoobsłudze po operacji.
Pozostałe propozycje są mniej adekwatne do głównej bariery funkcjonalnej po zabiegu:
- "Ułatwiający zasuwanie suwaków w spodniach." pomaga przy czynnościach manualnych w obrębie dłoni, ale nie rozwiązuje problemu schylania się do stóp ani ubierania skarpet.
- "Do zakładania butów z krótką rączką." krótka rączka nie ogranicza konieczności pochylania się; w praktyce po endoprotezie częściej stosuje się dłuższe rozwiązania, aby zwiększyć zasięg bez schylania.
- "Ułatwiający przeciąganie guzików w ubraniach." również dotyczy sprawności manualnej, a nie typowego ograniczenia związanego z biodrem.
Dla opiekuna medycznego kluczowe jest skojarzenie: problem = utrudnione sięganie do stóp, więc rozwiązanie = przyrząd wydłużający zasięg i ułatwiający ubieranie skarpet. W pracy z pacjentem warto dodatkowo dbać o asekurację, bezpieczne siadanie/wstawanie oraz zachęcać do stosowania zaleceń zespołu rehabilitacyjnego.
