"Bicie osiowe" i "bicie promieniowe" to odchyłki położenia elementu wirującego względem osi obrotu, ujawniające się jako zmiana wskazania podczas obracania koła. Aby sprawdzić prawidłowość zamocowania koła talerzowego przekładni głównej, potrzebny jest przyrząd, który mierzy bardzo małe przemieszczenia i pozwala je obserwować w trakcie ruchu.
Taką kontrolę wykonuje się typowo metodą porównawczą: końcówkę pomiarową opiera się o badaną powierzchnię (dla bicia promieniowego – w kierunku promienia, dla bicia osiowego – wzdłuż osi), a następnie powoli obraca się koło i odczytuje rozrzut wskazań. Do tego celu właściwy jest przyrząd odpowiadający czujnikowi zegarowemu z uchwytem/podstawą, ponieważ zapewnia odczyt zmian położenia w funkcji obrotu.
Pozostałe przyrządy spotykane w warsztacie (np. służące głównie do pomiaru długości/średnic, kontroli kątów czy ogólnej kontroli wizualnej) nie są optymalne do bicia: nie pokazują płynnie minimalnych i maksymalnych odchyłek podczas obracania elementu lub nie dają stabilnego zamocowania i powtarzalności. W efekcie mogą prowadzić do błędnej oceny montażu, a to zwiększa ryzyko hałasu przekładni, nierównomiernego zużycia zębów i uszkodzeń łożysk.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "bicie osiowe/promieniowe", najczęściej szukasz przyrządu mierzącego przemieszczenie (czujnik) zamocowanego stabilnie do korpusu, a nie narzędzia do jednorazowego pomiaru wymiaru.
