Do pomiaru otworów (wymiarów wewnętrznych) kluczowe jest, aby przyrząd miał elementy pomiarowe przeznaczone do pracy "od środka", czyli umożliwiał bezpośredni odczyt średnicy otworu. Odpowiedź "Suwmiarkę uniwersalną." jest poprawna, ponieważ suwmiarka uniwersalna ma szczęki wewnętrzne służące właśnie do pomiaru średnic otworów, rowków i innych wymiarów wewnętrznych. Przy wymaganej dokładności 0,1 mm suwmiarka spełnia to kryterium z zapasem, bo typowe suwmiarki noniuszowe/cyfrowe umożliwiają odczyt rzędu setnych milimetra.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe z powodów praktycznych i metrologicznych:
- "Przymiar kreskowy." (linijka) ma zbyt małą dokładność i w praktyce nie pozwala wiarygodnie ocenić średnicy otworu z wymaganą dokładnością 0,1 mm. Dodatkowo trudno nim poprawnie "złapać" wymiar wewnętrzny.
- "Mikrometr zewnętrzny." jest przeznaczony do pomiarów zewnętrznych (np. średnic wałków, grubości). Do otworów stosuje się inne odmiany mikrometrów (np. do pomiarów wewnętrznych), więc wskazany typ jest nieadekwatny.
- "Czujnik zegarowy." jest przyrządem porównawczym: mierzy odchyłkę względem ustawionego punktu odniesienia. Aby użyć go do oceny średnicy otworu, zwykle potrzebne są dodatkowe elementy (uchwyt, końcówki, ustawienie na wzorcu). Sam czujnik nie daje prostego, bezpośredniego pomiaru średnicy jako wartości bezwzględnej.
W praktyce montażu czujników indukcyjnych (np. otwór ϕ10 pod tuleję/uchwyt) suwmiarka jest narzędziem najszybszym i wystarczająco dokładnym. Dobrą wskazówką egzaminacyjną jest rozróżnienie: wymiar wewnętrzny → szczęki wewnętrzne suwmiarki; wymiar zewnętrzny → mikrometr zewnętrzny; kontrola odchyłek → czujnik zegarowy.
