Zakres 109–1010 Ω oznacza rezystancje rzędu gigaomów. Tak duże wartości nie są mierzone dokładnie typowym omomierzem uniwersalnym, ponieważ pojawiają się bardzo małe prądy, znaczący wpływ mają prądy upływu, wilgoć i zabrudzenia, a do uzyskania wiarygodnego wyniku potrzebne jest odpowiednie napięcie testowe.
Odpowiedź "Gigaomomierz." jest poprawna, ponieważ gigaomomierz (miernik rezystancji izolacji) jest przyrządem przeznaczonym do pomiaru bardzo dużych rezystancji, typowo od megaomów do gigaomów i wyżej. Działa w praktyce na zasadzie przyłożenia znanego napięcia testowego (często w setkach woltów lub do około 1000 V, zależnie od modelu) i pomiaru prądu płynącego przez badaną izolację, a następnie wyliczenia rezystancji metodą U/I.
- "Galwanometr." jest niepoprawny, bo galwanometr jest czułym miernikiem prądu (zwykle bardzo małego). Sam w sobie nie jest przyrządem do bezpośredniego pomiaru bardzo dużych rezystancji w gigaomach.
- "Mostek Wiena." jest niepoprawny w tym kontekście, ponieważ mostek Wiena kojarzy się przede wszystkim z pomiarami/wyznaczaniem parametrów w obwodach AC (np. elementów R-C) i innymi zadaniami metrologicznymi, a nie z pomiarem rezystancji izolacji w gigaomach w typowych warunkach przemysłowych.
- "Mostek Thomsona." jest niepoprawny, ponieważ mostek Thomsona (Kelvina) stosuje się do dokładnego pomiaru bardzo małych rezystancji (eliminacja wpływu rezystancji przewodów), a więc do zakresów przeciwstawnych wobec gigaomów.
W praktyce automatyka przemysłowego gigaomomierz wykorzystuje się m.in. do kontroli rezystancji izolacji kabli sterowniczych i zasilających, sprawdzania silników napędów oraz weryfikacji izolacji urządzeń przed uruchomieniem. Na egzaminie warto zapamiętać: gigaomy = pomiar izolacji = gigaomomierz; miliomy = połączenia i przewody = mostek Thomsona/Kelvina; a galwanometr = prąd, nie rezystancja.
