KWALIFIKACJA MOD3 + MOD7 - STYCZEŃ 2017

PYTANIE NR 6.
Który przyrząd stosuje się do rozpoznawania włókien na podstawie ich przekrojów poprzecznych i widoków wzdłużnych?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Rozpoznawanie włókien na podstawie przekrojów poprzecznych i widoków wzdłużnych wykonuje się metodą obserwacji optycznej w dużym powiększeniu, czyli przy użyciu mikroskopu.
Higrometr służy do pomiaru wilgotności, lupka daje zwykle zbyt małe możliwości analizy przekrojów, a cylinder pomiarowy jest do odmierzania cieczy.

Pełne wyjaśnienie:

Identyfikacja włókien na podstawie przekrojów poprzecznych oraz widoków wzdłużnych polega na ocenie cech morfologicznych (kształtu, zarysów, ewentualnych kanalików, nierówności, skrętu, charakterystycznych "łusek" itp.). Do takiej analizy potrzebne jest narzędzie, które umożliwia obserwację w odpowiednim powiększeniu i z odpowiednią ostrością, czyli mikroskop. W praktyce szkolnej i laboratoryjnej to właśnie mikroskop wykorzystuje się do oglądania preparatów włókien i porównywania ich obrazu z materiałami wzorcowymi.

Odpowiedź "Mikroskop." jest więc właściwa, bo jako jedyna dotyczy przyrządu przeznaczonego do szczegółowej obserwacji struktury włókna w przekroju i wzdłuż osi.

Pozostałe odpowiedzi są błędne, ponieważ odnoszą się do innych zastosowań:

  • "Higrometr." służy do pomiaru wilgotności powietrza lub materiałów, a nie do oglądania budowy włókien.
  • "Lupkę tkacką." stosuje się do oględzin powierzchni tkanin/dzianin (np. splotu, gęstości, wad), ale zwykle nie zapewnia warunków do wiarygodnej analizy przekrojów poprzecznych włókien.
  • "Cylinder pomiarowy." jest naczyniem miarowym do odmierzania objętości cieczy; nie służy do identyfikacji włókien na podstawie obrazu.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "przekrój poprzeczny", "widok wzdłużny" lub "obraz włókna", najczęściej chodzi o metodę mikroskopową, bo tylko ona pozwala porównywać charakterystyczne cechy budowy w skali mikro.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To rozpoznawanie rodzaju włókna przez obserwację jego cech w powiększeniu, np. wyglądu wzdłużnego oraz kształtu przekroju poprzecznego. Porównuje się obraz z opisami lub wzorcami, co pomaga odróżnić włókna naturalne i chemiczne.
Najczęściej przygotowuje się bardzo cienki preparat, aby światło mogło przechodzić przez próbkę. W szkolnych warunkach kluczowe jest unieruchomienie włókien i uzyskanie możliwie równego przekroju, tak by obraz w mikroskopie był czytelny i porównywalny.
Mikroskop daje większe powiększenie i lepszą kontrolę ostrości, dzięki czemu widać cechy mikrostruktury włókna. Lupa bywa przydatna do oględzin tkaniny, ale zwykle nie pozwala wiarygodnie ocenić detali przekroju poprzecznego włókien.
To obraz włókna oglądanego wzdłuż jego osi. W takim ujęciu można ocenić np. nierówności, skręt, bruzdy czy inne cechy powierzchni, które wspierają rozpoznanie surowca i odróżnienie włókien o podobnym wyglądzie makroskopowym.
Przekrój poprzeczny pokazuje kształt włókna "od środka", np. czy jest okrągły, spłaszczony, wielokątny lub ma charakterystyczne kanały. To jedna z kluczowych cech diagnostycznych w porównywaniu włókien naturalnych i chemicznych.
Tak, ale do innych celów: higrometr służy do kontroli wilgotności (np. w magazynie tkanin lub w pomieszczeniu pracy), co może wpływać na komfort i zachowanie materiałów. Nie jest to jednak przyrząd do rozpoznawania włókien po przekroju.
Lupka tkacka przydaje się przy oględzinach powierzchni tkanin i dzianin: splotu, gęstości, nitek, drobnych uszkodzeń czy zmechaceń. Jest typowa do kontroli jakości wyrobu płaskiego, ale nie zastępuje mikroskopu w analizie włókien.
Częsty błąd to wybór przyrządu "laboratoryjnego" bez sprawdzenia funkcji (np. cylinder do cieczy) albo wybór lupy, bo kojarzy się z oglądaniem. Warto zawsze dopasować narzędzie do rodzaju informacji: obraz mikrostruktury wymaga mikroskopu.
Słowa-klucze to: "przekrój", "widok wzdłużny", "obserwacja", "morfologia", "struktura". Gdy celem jest zobaczenie budowy włókna, chodzi o przyrządy optyczne. Gdy celem jest liczba (wilgotność, objętość), chodzi o przyrządy pomiarowe.
Najlepiej łączyć teorię z obrazami: oglądać przykładowe mikrofotografie przekrojów i widoków wzdłużnych oraz ćwiczyć dopasowywanie cech do nazw włókien. Pomaga też lista: jakie narzędzie do jakiej czynności (mikroskop–obraz, higrometr–wilgotność).
info

Statystycznie 74% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnio łatwe

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z towaroznawstwa włókienniczego (rozdziały o budowie i identyfikacji włókien)
  • Atlasy/mikrofotografie przekrojów włókien naturalnych i chemicznych używane w dydaktyce
  • Instrukcje szkolnych pracowni dot. obsługi mikroskopu i przygotowania preparatów włókien

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego