Paginacja to nadawanie kolejnych numerów stronom lub kartom w obrębie jednego obiektu, aby jednoznacznie utrwalić kolejność i umożliwić precyzyjne wskazanie miejsca w jednostce. W praktyce archiwalnej paginacja ma sens przede wszystkim tam, gdzie materiał ma strukturę "wielostronicową" (ciąg stron/kart), którą można zaburzyć przez przełożenie, ubytek albo włożenie obcego elementu.
Strony albumu spełniają ten warunek: album jest nośnikiem składającym się ze stron ułożonych w stałej kolejności. Ponumerowanie stron albumu pozwala np. przy opisie lub udostępnianiu wskazać: "zdjęcie na stronie X", a także ułatwia kontrolę kompletności ("album ma Y stron, brak stron od… do…").
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Fotografie luźne – to pojedyncze egzemplarze (osobne obiekty). Nie są "stronami" w obrębie jednego wielostronicowego nośnika, więc typowa paginacja stron nie ma tu zastosowania. Takie obiekty identyfikuje się innymi metodami porządkowania i opisu, a nie numeracją stron.
- Odbitki pozytywowe – to również pojedyncze obiekty fotograficzne (konkretne zdjęcia jako odbitki). Mogą być elementami kolekcji, ale same w sobie nie stanowią obiektu stronami, więc paginacja nie jest właściwym pojęciem.
- Stykówki – choć zawierają wiele miniaturowych kadrów na jednym arkuszu, są zasadniczo pojedynczym arkuszem/obiektem, a nie zestawem stron. Nie paginuje się ich jak albumu; ewentualne oznaczanie dotyczy raczej identyfikacji arkusza lub kadrów, nie stron w sensie paginacji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz słowo "paginacja", najpierw zadaj sobie pytanie: "Czy ten materiał ma strony/karty w kolejności?". Jeśli tak (np. album), paginacja jest naturalna. Jeśli nie (pojedyncze zdjęcia), zwykle chodzi o inne formy identyfikacji i porządkowania.
