Przy okrągłym kształcie twarzy celem korekty jest zazwyczaj optyczne wydłużenie i wysmuklenie oraz odciągnięcie uwagi od najszerszej partii policzków. Najlepiej działają tu linie, które wprowadzają skos i wrażenie pionu, ponieważ łamią symetrię "koła" i nie podkreślają szerokości.
Dlatego odpowiedź "asymetryczną" uznaje się za właściwą: asymetryczna (skośna) grzywka buduje diagonalę, kieruje wzrok po przekątnej i zwykle sprawia, że twarz odbierana jest jako smuklejsza. Dodatkowo może częściowo zakrywać jeden bok czoła/policzka, co również pomaga w odjęciu wrażenia pełności.
Pozostałe typowe propozycje grzywek, które w takich pytaniach pojawiają się jako dystraktory, są mniej korzystne, gdy dominują w nich linie poziome lub mocna symetria. Zbyt równa, prosta linia nad brwiami potrafi "odciąć" twarz poziomo i uwydatnić jej szerokość. Bardzo krótka lub ciężka, geometryczna grzywka może dodatkowo skupić uwagę na środkowej części twarzy, zamiast ją wysmuklić. W praktyce każdą propozycję trzeba jeszcze dopasować do: wysokości czoła, gęstości włosów, kierunku wzrostu (np. wir na czole) i stylu klienta.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pada "korekta okrągłej twarzy", szukaj rozwiązań wprowadzających skos, asymetrię, wydłużenie i unikaj odpowiedzi kojarzących się z mocną linią poziomą lub pełną symetrią.
