Na poddaszu użytkowym w przegrodach dachowych kluczowe jest prawidłowe ułożenie warstw tak, aby wilgoć z wnętrza budynku nie wnikała w ocieplenie i nie wykraplała się w przegrodzie. W pomieszczeniach takich jak łazienka ilość pary wodnej w powietrzu jest zwykle większa (prysznic, kąpiel), więc ryzyko zawilgocenia przegrody rośnie.
Odpowiedź "Paroizolację" jest właściwa, ponieważ paroizolacja (najczęściej w postaci folii) montowana od strony ciepłej, czyli od strony pomieszczenia, ogranicza dyfuzję pary wodnej w kierunku warstwy termoizolacji oraz elementów konstrukcyjnych dachu. Dzięki temu zmniejsza się prawdopodobieństwo kondensacji międzywarstwowej, a w konsekwencji rozwoju pleśni, spadku izolacyjności cieplnej wełny oraz uszkodzeń płyt g-k.
Odpowiedź "Akustyczną" jest nieprawidłowa, bo izolacja akustyczna dotyczy tłumienia dźwięków (powietrznych lub uderzeniowych) i nie zastępuje warstwy hamującej przenikanie pary. W kontekście łazienki problemem dominującym jest wilgoć, a nie hałas.
Odpowiedź "Wiatroizolację" jest nieprawidłowa, ponieważ wiatroizolacja ma za zadanie chronić ocieplenie przed przewiewaniem i wodą opadową nawiewaną od strony zewnętrznej. Typowo układa się ją po stronie zimnej (na zewnątrz ocieplenia), a nie bezpośrednio pod okładziną g-k od strony pomieszczenia.
Odpowiedź "Przeciwdrganiową" również jest nieprawidłowa: materiały przeciwdrganiowe ograniczają przenoszenie drgań (np. od urządzeń), ale nie rozwiązują problemu transportu pary wodnej i kondensacji w przegrodach. W zadaniu pytanie dotyczy warstwy montowanej bezpośrednio przed płytami g-k na skosach sufitu w łazience, więc chodzi o warstwę "szczelną na parę" od strony wnętrza.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "łazienka" oraz "płyty g-k na poddaszu", myśl o ochronie ocieplenia przed wilgocią od strony pomieszczenia (paroizolacja) oraz o poprawnym uszczelnieniu połączeń (taśmy, zakłady), bo nieszczelności często niwelują efekt całej warstwy.