Urządzenie pokazane na ilustracji ma postać stołowego mieszalnika z wirującą misą i przełącznikiem prędkości (np. LOW/HI), bez widocznego systemu nabojowego. Taka budowa jest charakterystyczna dla alginatora, czyli mechanicznego mieszalnika stosowanego w gabinetach do przygotowania mas alginatowych.
Masa alginatowa (hydrokolloid nieodwracalny) występuje w postaci proszku, który odmierza się miarką, dodaje odmierzoną wodę (zgodnie z zaleceniami producenta) i miesza do uzyskania gładkiej konsystencji bez grudek oraz z ograniczeniem pęcherzyków powietrza. Właśnie to zadanie ułatwia alginator: zapewnia szybkie, powtarzalne wymieszanie materiału.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo dotyczą mas o innym sposobie przygotowania:
- "Stentsową" – masa stentsowa jest termoplastyczna; przygotowuje się ją przez uplastycznienie (np. w kąpieli wodnej) i ręczne uformowanie, a nie przez mieszanie proszku z wodą w misie.
- "Polieterową" – masy polieterowe są zwykle materiałami typu pasta–pasta lub w systemach automatycznego mieszania; wymagają właściwego dozowania składników i często dedykowanych mieszalników/końcówek, a nie alginatora.
- "Polisulfidową" – podobnie jak polietery, polisulfidy najczęściej występują jako system pasta–pasta, mieszany ręcznie na płytce lub mechanicznie w urządzeniach do tego przeznaczonych.
Dla praktyki asystentki ważne jest też, że alginat ma krótki czas pracy i powinien być użyty niezwłocznie po wymieszaniu. Próba mieszania mas pasta–pasta w alginatorze może pogorszyć jakość materiału i sprzyjać zabrudzeniu lub uszkodzeniu urządzenia.
