Technologie z rodziny xDSL różnią się przede wszystkim zakresem częstotliwości wykorzystywanym na parze miedzianej oraz tym, jakie przepływności mogą oferować w kierunku do abonenta (downstream) i od abonenta (upstream).
Odpowiedź "VDSL2" jest właściwa, ponieważ VDSL2 jest nowszym standardem niż VDSL i ADSL oraz jest projektowany do uzyskiwania wyższych prędkości transmisji na krótszych odcinkach pętli abonenckiej. W typowych wdrożeniach operatorów właśnie VDSL2 jest kojarzony z ofertami rzędu dziesiątek do około 100 Mb/s (i więcej, zależnie od profilu i warunków linii).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do warunku "maksymalna prędkość pobierania 100 Mb/s" w ujęciu egzaminacyjnym:
- "ADSL" to starsza technologia nastawiona na niższe przepływności downstream niż VDSL/VDSL2; w praktyce nie jest kojarzona z osiąganiem 100 Mb/s.
- "VDSL" jest wcześniejszą generacją względem VDSL2; choć oferuje większe prędkości niż ADSL, to w typowej klasyfikacji i materiałach dydaktycznych to właśnie VDSL2 wybiera się do najwyższych przepływności w tej grupie rozwiązań.
- "SDSL" (często spotykane jako określenie usług symetrycznych) koncentruje się na transmisji symetrycznej i zwykle nie jest wybierane jako opcja maksymalizująca prędkość pobierania w kierunku do abonenta na poziomie 100 Mb/s.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się różne generacje tej samej rodziny (np. VDSL i VDSL2), a pytanie dotyczy maksymalnej prędkości, najczęściej poprawna będzie nowsza generacja standardu.
