W konduktometrii mierzy się przewodność elektryczną roztworu na podstawie prądu płynącego między elektrodami w określonej geometrii. Dlatego rodzaj naczynka (celi) konduktometrycznego rozpoznaje się głównie po tym, w jaki sposób roztwór kontaktuje się z elektrodami oraz czy układ jest przygotowany do pracy w trybie przepływu.
Odpowiedź "Zanurzeniowe." jest właściwa dla rozwiązania, w którym element pomiarowy jest po prostu umieszczany w próbce (naczyniu laboratoryjnym lub zbiorniku), a ciecz otacza elektrody. Taki układ jest typowy dla pomiarów wsadowych i kontroli laboratoryjnej: próbka znajduje się w naczyniu, a sonda/cela jest zanurzana na czas pomiaru.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do naczynka zanurzeniowego?
- "Przepływowe." odnosi się do celi, przez którą próbka jest doprowadzana i odprowadzana przewodami; konstrukcja zwykle ma kanał/komorę i przyłącza (wlot/wylot). To cecha funkcjonalna, a nie tylko kształt.
- "Zlewka z wtopionymi elektrodami." opisuje specyficzny wariant naczynia laboratoryjnego będącego jednocześnie elementem pomiarowym. To inna kategoria opisu (naczynie pomiarowe), a nie standardowa klasyfikacja "zanurzeniowe/przepływowe" sondy/celi.
- "Przepływowe z czujnikiem temperatury." dotyczy układu przepływowego dodatkowo wyposażonego w pomiar temperatury do kompensacji wpływu temperatury na przewodność. Sam czujnik temperatury nie czyni celi zanurzeniowej przepływową; kluczowy jest tor przepływu próbki.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na rysunku widzisz układ bez jednoznacznych przyłączy przepływu, a element pomiarowy wygląda jak sonda wkładana do cieczy, najczęściej jest to rozwiązanie zanurzeniowe. Jeśli widać komorę i króćce, rozważ wersję przepływową (czasem z dodatkowym pomiarem temperatury).
