Automatyczna impozycja (montaż arkuszowy) polega na takim ułożeniu użytków/stron na arkuszu drukowym, aby po wydruku i obróbce introligatorskiej (cięcie, falcowanie, zszywanie, klejenie) otrzymać poprawny wyrób. Do tego etapu potrzebny jest format, który w sposób przewidywalny przenosi kompletną informację o stronie/użytku.
Odpowiedź "PDF" jest właściwa, ponieważ PDF jest standardowym formatem wymiany w prepress: może zawierać grafikę wektorową i rastrową, tekst, osadzone fonty, profile barwne oraz zachowuje geometrię strony. Dzięki temu oprogramowanie do impozycji/RIP może automatycznie rozmieszczać użytki, dodać pasery, znaczniki cięcia, spady i wygenerować arkusze produkcyjne.
Pozostałe opcje nie są typowym plikiem wyjściowym do automatycznej impozycji:
- "PNG" – format rastrowy przeznaczony głównie do grafiki ekranowej. Nie przenosi w sposób typowy dla poligrafii struktury strony jako obiektu z tekstem/wektorami; jest pojedynczą bitmapą, przez co jest niewygodny i ryzykowny jako główny nośnik do impozycji użytków (zwłaszcza przy tekście i ostrości krawędzi).
- "FLA" – format projektu narzędzi do animacji/multimediów. Nie jest formatem produkcyjnym stosowanym w drukarniach jako wejście do montażu arkuszowego.
- "TIFF" – wysokiej jakości format rastrowy używany m.in. do zdjęć i skanów. Podobnie jak PNG, jest bitmapą i nie jest typowym "kontenerem strony" do automatycznej impozycji wielostronicowych użytków; może występować jako element składowy publikacji, ale nie jako standardowy plik wyjściowy całej pracy do montażu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy etapów prepress (preflight, montaż, impozycja, RIP), najczęściej poprawną odpowiedzią będzie format wymiany do druku (PDF), a nie format edycyjny programu ani czysty raster.
