Proces ciągłego odlewania stali rozpoznaje się po tym, że ciekła stal jest doprowadzana do krystalizatora w sposób możliwie stały, a zestalone już pasmo (kęs, slab, bloom) jest ciągle wyciągane przez układ rolek. Dalej występuje strefa chłodzenia wtórnego (zraszanie/woda), prostowanie prowadzonego pasma i cięcie na długości technologiczne lub handlowe. Kluczową cechą jest więc "ciągłość" przepływu materiału: od wlewu, przez krystalizację, aż po odbiór wyrobu.
Odpowiedź "Ciągłe odlewanie stali." jest poprawna, jeżeli na rysunku widać typowe elementy linii COS: krystalizator, ciąg rolek prowadzących, strefy chłodzenia i odbiór/cięcie pasma.
- "Odlewanie stali z góry." bywa kojarzone z samym sposobem zalewania formy/kadzi, ale nie identyfikuje kluczowej cechy procesu COS, czyli ciągłego wyciągania i chłodzenia pasma. Sam wlew od góry może występować też w procesach porcjowych.
- "Półciągłe odlewanie stali." odnosi się do rozwiązań, w których część operacji ma charakter ciągły, ale proces nie tworzy w pełni nieprzerwanego pasma w sposób typowy dla COS. Bez jednoznacznych cech półciągłości nie należy wybierać tej opcji.
- "Syfonowe odlewanie stali." dotyczy doprowadzania metalu od dołu (syfonowo) do formy/układu odlewniczego, aby ograniczać natlenianie i zawirowania. To inna idea technologiczna niż COS i zwykle wiąże się z odlewaniem porcjowym, a nie z ciągłym wyciąganiem pasma.
Wskazówka egzaminacyjna: na rysunkach COS szukaj zawsze "ciągu technologicznego" po krystalizatorze (rolki, chłodzenie, prostowanie, cięcie). Jeśli widzisz tylko formę i jednorazowe zalanie, najczęściej nie jest to odlewanie ciągłe.
