W transporcie nagrzanego wsadu kluczowa jest odporność cieplna i mechaniczna elementów, które mają bezpośredni kontakt z materiałem. Przenośnik płytowy (zwany też lamelowym) wykorzystuje ciąg stalowych płyt/segmentów połączonych w sposób umożliwiający ruch ciągły. Taka powierzchnia nośna dobrze znosi wysoką temperaturę, kontakt ze zgorzeliną oraz uderzenia i obciążenia punktowe.
Odpowiedź "Płytowy" jest właściwa, gdy na rysunku widać, że materiał spoczywa na sztywnych płytach tworzących tor przenoszenia, a nie na elastycznej taśmie czy pojedynczych rolkach jako głównej powierzchni nośnej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do typowego transportu nagrzanego wsadu (i do cech rozpoznawczych na rysunkach):
- "Taśmowy" – przenosi materiał na taśmie (zwykle elastycznej). W praktyce to rozwiązanie częściej kojarzy się z transportem w niższych temperaturach; w wysokiej temperaturze dobór taśmy i osprzętu jest ograniczony, a konstrukcja na rysunku zwykle pokazuje wyraźnie taśmę jako ciągły pas.
- "Korytowy" – nazwa bywa używana dla przenośników, w których materiał prowadzony jest w korycie/rynnie (często dla sypkich materiałów). Na rysunku dominującą cechą byłoby koryto prowadzące materiał, a nie ciąg płyt tworzących "podłogę" przenośnika.
- "Rolkowy" – przenosi ładunek po rolkach; widać rząd rolek, a ładunek opiera się bezpośrednio na nich. Dla wsadu nagrzanego rolki mogą występować w rozwiązaniach specjalnych, ale wtedy powierzchnią nośną pozostaje układ rolek, nie płyty.
Wskazówka egzaminacyjna: szukaj na rysunku odpowiedzi na pytanie "co bezpośrednio podtrzymuje ładunek?". Jeśli są to stalowe płyty/segmenty przesuwające się jako ciąg – to cecha przenośnika płytowego.
