KWALIFIKACJA PGF4 + PGF5 - STYCZEŃ 2021 (test 2)

PYTANIE NR 19.
Który rodzaj pudła z katalogu standardów FEFCO przestawiono na rysunku?
Ilustracja przedstawia schematyczny rysunek techniczny pudełka teleskopowego, które jest częścią katalogu standardów FEFCO.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pudło teleskopowe rozpoznaje się po tym, że składa się z dwóch oddzielnych części: spodu i wieka, które zamyka się przez nasunięcie jednej na drugą. Na rysunku widać dwa osobne wykroje oraz wymiary bazowe (L, B, H) i powiększone (L+, B+, H+), typowe dla wieka.

Pełne wyjaśnienie:

Prawidłowa odpowiedź to "Teleskopowe", ponieważ rysunek przedstawia konstrukcję dwuczęściową: osobny spód oraz osobne wieko, które zamyka się przez nasunięcie wieka na spód. To jest kluczowa cecha pudeł teleskopowych w klasyfikacjach konstrukcji opakowań (w praktyce projektowej często opisywanych jako rozwiązania "wieko + spód").

Na siatkach (wykrojach) widać dwa oddzielne elementy o podobnym kształcie, ale różnych wymiarach. Spód ma wymiary bazowe L, B, H, a wieko ma wymiary L+, B+, H+, czyli lekko powiększone, aby mogło swobodnie wejść na spód. Linie przerywane oznaczają miejsca bigowania (zgięcia), a wycięcia w narożach ułatwiają złożenie ścianek.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • "Wsuwane" kojarzy się z układem typu szuflada + obwoluta/tuleja, gdzie jeden element wysuwa się z drugiego w osi poziomej. W takim rozwiązaniu zwykle rozpoznaje się odmienną geometrię części (np. tuleję/obwolutę), a nie klasyczne wieko o większym obrysie.
  • "Klapowe" to typowo konstrukcja jednoczęściowa wykonywana z jednego wykroju, z klapami zamykającymi górę/dół. Tu widoczne są dwa osobne wykroje (wieko i spód), więc nie jest to standardowe pudełko klapowe.
  • "Jednoczęściowe" przeczy temu, co widać na rysunku: są dwie części, a widok 3D pokazuje oddzielne wieko uniesione nad spodem.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na rysunku pojawiają się dwa wykroje o prawie tej samej siatce, ale z oznaczeniami "+" przy wymiarach jednej części, to najczęściej sygnał, że chodzi o pudełko z wiekiem (teleskopowe).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Pudło teleskopowe to pudełko złożone z dwóch oddzielnych części: spodu i wieka. Zamknięcie polega na nasunięciu wieka (zwykle o minimalnie większych wymiarach) na spód. Taka konstrukcja daje estetyczne otwieranie i wielokrotne użytkowanie.
Szukaj dwóch osobnych wykrojów (siatek): jednego dla spodu i jednego dla wieka. Często wymiary wieka są oznaczone jako powiększone (np. L+, B+, H+), co sygnalizuje luz potrzebny do nasunięcia. Widok 3D zwykle pokazuje wieko oddzielnie nad spodem.
Oznaczenia typu L+ i B+ wskazują, że wieko ma większy obrys niż spód. Dzięki temu może wejść na spód bez zakleszczania. W praktyce projektowej uwzględnia się tolerancje materiału i grubość tektury, aby zamykanie było płynne i powtarzalne.
Pudło teleskopowe to układ wieko + spód zamykany przez nasunięcie od góry. Pudło wsuwane częściej działa jak szuflada: element wewnętrzny wysuwa się z zewnętrznej obwoluty/tulei w osi poziomej. Różnią się więc geometrią części i sposobem otwierania.
Pudło klapowe jest zwykle jednoczęściowe: powstaje z jednego wykroju i zamyka się klapami. Pudło teleskopowe jest dwuczęściowe (spód i wieko), bez typowych klap zamykających górę w tej samej części. Na rysunku kluczowa jest liczba oddzielnych wykrojów.
Najczęściej linie przerywane na siatce oznaczają bigowanie, czyli miejsca zgięcia materiału. Cięcie bywa oznaczane linią ciągłą (zależnie od przyjętej konwencji rysunkowej). Na egzaminie warto patrzeć na logikę wykroju: bigi wyznaczają ścianki, a nacięcia ułatwiają składanie naroży.
Pudełka teleskopowe stosuje się, gdy liczy się estetyka i wygodne, wielokrotne otwieranie, np. w opakowaniach dla kosmetyków, elektroniki czy odzieży. Wieko i spód pozwalają uzyskać efekt "pudełka prezentowego" i łatwo kontrolować dopasowanie elementów.
Częsty błąd to utożsamienie każdego wykroju z klapkami z typem klapowym. Inny błąd to wybór wsuwanego tylko dlatego, że "coś się nasuwa" — a w teleskopowym nasuwa się wieko na spód. Zawsze sprawdź: ile jest części i jak wygląda zamknięcie.
O wieku i spodzie świadczą dwa osobne wykroje o podobnym układzie ścianek oraz różnica wymiarów: jeden element jest minimalnie większy. W widoku 3D widać zwykle, że górny element "nakłada się" na dolny, zamiast zamykać się klapami z tej samej części.
Ćwicz rozpoznawanie konstrukcji na zestawie rysunków: porównuj liczbę wykrojów, sposób zamknięcia i charakterystyczne elementy (wieko+spód, szuflada+obwoluta, klapy). Pomaga też tworzenie krótkich notatek: "teleskopowe = 2 części", "klapowe = 1 wykrój", "wsuwne = szuflada".
info

Statystycznie 45% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "Pudło teleskopowe rozpoznaje się po tym, że składa się z dwóch oddzielnych części: spodu i wieka, które zamyka się przez nasunięcie jednej na drugą."

Źródła:

  • FEFCO (Fédération Européenne des Fabricants de Carton Ondulé), "International Fibreboard Case Code" (katalog konstrukcji opakowań z tektury falistej), rozdział/sekcja: typy teleskopowe (03xx) – źródło pierwotne klasyfikacji.

Materiały:

  • Katalog konstrukcji opakowań FEFCO (sekcje typów pudeł)
  • Materiały dydaktyczne z projektowania opakowań z tektury falistej (wykroje, bigowanie, sztancowanie)
  • Ćwiczenia: rozpoznawanie typów pudeł na podstawie siatek wykrojów i widoków złożonych

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego