W światłowodzie wielomodowym gradientowym (graded-index) współczynnik załamania w rdzeniu zmienia się stopniowo od środka ku płaszczowi. Skutkiem jest to, że promienie światła nie poruszają się wyłącznie po odcinkach prostych z ostrymi odbiciami od granicy rdzenia, lecz ich tory są "wyginane" (załamywane) w sposób ciągły. Taki profil sprawia też, że różne mody mają bardziej zbliżone czasy propagacji, co w praktyce ogranicza dyspersję modalną.
Odpowiedź "Wielomodowy skokowy" jest niepoprawna, ponieważ w profilu skokowym współczynnik załamania zmienia się skokowo na granicy rdzeń–płaszcz. Typowym obrazem jest wtedy tor promienia jako zygzak z wielokrotnymi odbiciami od tej granicy, bez charakterystycznego "łagodzenia" toru przez gradient.
Odpowiedzi "Jednomodowy o niezerowej dyspersji" oraz "Jednomodowy z przesuniętą dyspersją" dotyczą światłowodów jednomodowych, gdzie propaguje zasadniczo jeden mod (nie obserwuje się wielu różnych torów promieni w rdzeniu w takim ujęciu). Te określenia odnoszą się do własności dyspersyjnych projektowanych pod konkretne okna transmisyjne, ale nie opisują sytuacji charakterystycznej dla wielomodowego gradientowego profilu rdzenia.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozpoznaj, czy rysunek sugeruje wielomodowość (wiele torów promieni). Dopiero potem rozróżnij profil: skokowy (zygzakowe odbicia) czy gradientowy (tory łagodnie zakrzywione/załamywane wskutek gradientu współczynnika załamania).
