Obudowa głośnikowa typu bass-reflex (obudowa wentylowana) wyróżnia się tym, że oprócz komory, w której pracuje głośnik, posiada port: otwór lub tunel (często rura), który zapewnia kontrolowany przepływ powietrza między wnętrzem obudowy a otoczeniem.
W praktyce port tworzy z objętością powietrza w obudowie układ rezonansowy (często opisywany jako rezonator Helmholtza). Dzięki temu w pewnym paśmie (w okolicy częstotliwości strojenia) port "wspomaga" promieniowanie niskich tonów, co zwykle daje większą efektywność basu niż w obudowie zamkniętej o podobnych gabarytach.
Dlatego rysunek przedstawiający bass-reflex powinien zawierać jednoznaczną cechę konstrukcyjną: kanał/otwór prowadzący na zewnątrz, połączony z objętością obudowy. Jeśli na rysunku jest tylko szczelna skrzynia bez portu, to odpowiada to obudowie zamkniętej. Jeżeli zamiast portu widoczna jest dodatkowa membrana (drugi "głośnik" bez cewki) – to typ z membraną bierną, a nie klasyczny bass-reflex.
Pozostałe rysunki (niepoprawne) najczęściej odpowiadają właśnie takim pomyłkom: pokazują obudowę bez portu, pokazują element niebędący portem (np. przegrodę lub otwór technologiczny niepołączony funkcjonalnie z komorą), albo przedstawiają inny typ układu akustycznego. W zadaniu poprawny jest ten rysunek, na którym port jest częścią obudowy i stanowi drogę dla powietrza z wnętrza na zewnątrz.
Wskazówka egzaminacyjna: szukaj na rysunku jednej kluczowej cechy bass-reflex – "tunelu"/"kanału"/"otworu" w obudowie. Kształt skrzyni jest drugorzędny; liczy się obecność i funkcja portu.
