Pojazd członowy rozpoznaje się po tym, że stanowi jeden pojazd, ale jego nadwozie jest podzielone na dwa (lub więcej) człony połączone przegubem. Przegub pozwala na "złamanie" pojazdu w zakręcie, dzięki czemu mimo dużej długości może on pokonywać łuki o mniejszym promieniu niż pojazd o sztywnym, jednolitym nadwoziu.
W praktyce najbardziej znanym przykładem są autobusy przegubowe stosowane w komunikacji miejskiej. Kluczowe jest odróżnienie pojazdu członowego od zespołu pojazdów (np. samochód ciężarowy z przyczepą albo ciągnik siodłowy z naczepą). W zespole pojazdów mamy odrębne jednostki (pojazd silnikowy i przyczepę/naczepę), natomiast w pojeździe członowym człony należą do tej samej konstrukcji pojazdu.
- Odpowiedź A jest prawidłowa, bo odpowiada definicji: wskazuje rysunek pojazdu, w którym występuje połączenie przegubowe między członami jednego pojazdu.
- Odpowiedzi B–D są nieprawidłowe, jeżeli przedstawiają pojazd jednoczłonowy (sztywne, jednolite nadwozie) albo zespół pojazdów (pojazd + przyczepa/naczepa), gdzie rozdzielenie wynika z zestawienia oddzielnych jednostek, a nie z konstrukcji członowej jednego pojazdu.
Wskazówka egzaminacyjna: szukaj na rysunku "harmonijki"/przegubu w obrębie nadwozia. Sama obecność dwóch części w widoku (np. ciągnik i naczepa) nie przesądza o "członowości" — to może być zwykły zestaw.
