Pomiar różnicy ciśnień (Δp) polega na jednoczesnym doprowadzeniu dwóch ciśnień do przyrządu i wyznaczeniu ich różnicy. W praktyce automatyki przemysłowej spotyka się zarówno klasyczne rozwiązania (np. manometry różnicowe), jak i przetworniki różnicy ciśnień (DP transmitters) współpracujące z systemami sterowania.
Najważniejsza cecha rozpoznawcza przyrządu do pomiaru różnicy ciśnień to dwa oddzielne wejścia ciśnieniowe (dwa króćce/porty). Często są one oznaczone jako strona wysokiego i niskiego ciśnienia (np. "H"/"L"), a sama konstrukcja jest przystosowana do porównywania tych dwóch sygnałów. W przeciwieństwie do tego typowe przyrządy do pomiaru ciśnienia względnego lub absolutnego mają zwykle jedno przyłącze procesowe.
Dlatego poprawny wybór to taki rysunek, na którym widać przyrząd z dwoma doprowadzeniami ciśnienia i przeznaczeniem do wyznaczania Δp. W tym zestawie rysunków odpowiada temu Rysunek 4.
Pozostałe rysunki są niepoprawne, jeżeli przedstawiają przyrządy o pojedynczym przyłączu lub elementy, które nie realizują porównania dwóch ciśnień (np. mierzą jedną wartość ciśnienia, mierzą inną wielkość procesową albo są elementem wykonawczym). Typową pułapką egzaminacyjną jest wybór manometru "zwykłego" tylko dlatego, że ma skalę w jednostkach ciśnienia — skala nie przesądza o tym, że mierzona jest różnica ciśnień.
W zastosowaniach przemysłowych pomiar Δp jest szczególnie ważny m.in. do:
- kontroli zabrudzenia filtrów (wzrost spadku ciśnienia),
- pomiaru przepływu na elementach dławiących (kryza/zwężka),
- nadzoru wentylacji i instalacji HVAC,
- pomiaru poziomu w zbiornikach zamkniętych metodą hydrostatyczną.
Warto na egzaminie patrzeć najpierw na liczbę i układ króćców, a dopiero potem na obudowę, skalę czy sposób mocowania.
