"Obce pióro" to sposób łączenia desek, w którym pióro nie jest integralną częścią żadnej z łączonych desek. Zamiast tego wykonuje się rowek (wpust) w krawędzi każdej deski, a następnie wsadza się oddzielny wkład (pióro), który wchodzi w oba rowki i ustala wzajemne położenie elementów.
Dlatego poprawny rysunek to taki, na którym w przekroju widać:
- dwie deski z rowkami po stronach łączenia,
- osobny element (listewkę/"pióro") umieszczony pomiędzy nimi,
- pióro pracujące jednocześnie w dwóch rowkach.
Typowe odpowiedzi niepoprawne w tego rodzaju zadaniu odpowiadają innym złączom:
- Rysunek ze zwykłym piórem i wpustem, gdzie pióro jest wyfrezowane na jednej desce, a w drugiej jest tylko wpust — to nie jest obce pióro, bo pióro nie jest elementem osobnym.
- Rysunek ze stykiem na gładko (bez pióra/rowka) — nie zapewnia prowadzenia i ustalenia położenia jak przy obcym piórze.
- Rysunek z zakładem lub innym ukształtowaniem krawędzi bez oddzielnego pióra — to inna technologia łączenia.
W praktyce znajomość tego połączenia pomaga przy doborze technologii montażu okładzin: obce pióro bywa użyteczne, gdy łatwiej jest wykonać dwa identyczne rowki i zastosować wkładkę niż frezować pióro na całej długości jednej deski.