Konto wynikowe przychodów służy do ewidencji wielkości przychodów osiągniętych w danym okresie sprawozdawczym. W praktyce oznacza to, że wzrost przychodów ujmuje się po stronie Ma (kredytowej), a zapisy po stronie Wn pojawiają się wyjątkowo, np. przy korektach zmniejszających przychody lub przy przeksięgowaniach zamykających konto.
Kluczową cechą kont wynikowych (w tym kont przychodów) jest to, że są one "czasowe": dotyczą konkretnego okresu i na jego koniec powinny zostać zamknięte. Zamknięcie polega na przeksięgowaniu obrotów na konto służące do ustalenia wyniku finansowego (często ujmowane jako konto "Wynik finansowy"). Dzięki temu przychody danego okresu trafiają do wyniku, a konto przychodów rozpoczyna kolejny okres "od zera".
Dlatego schemat uznany za prawidłowy powinien przedstawiać co najmniej następującą logikę:
- ewidencję przychodów po stronie Ma konta przychodów,
- zamknięcie konta na koniec okresu (wyzerowanie poprzez zapis przeciwstawny),
- przeniesienie wartości przychodów na konto ustalenia wyniku finansowego.
Pozostałe schematy bywają błędne, gdy:
- pokazują wzrost przychodów po stronie Wn (to typowy błąd wynikający z mylenia z kontami kosztów),
- traktują konto przychodów jak bilansowe i sugerują przenoszenie salda na następny okres,
- nie pokazują przeksięgowania na wynik finansowy, przez co nie da się ustalić wyniku okresu na podstawie schematu.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą regułę: przychody "kredytują" (Ma), a na koniec okresu "idą" na wynik finansowy. To pozwala rozpoznać poprawny schemat nawet wtedy, gdy rysunki różnią się detalami graficznymi.
