Dobroć Q w filtrach audio opisuje, jak "wąsko" lub "szeroko" działa filtr wokół częstotliwości środkowej. W praktyce mikserskiej Q bywa nazywane selektywnością: przy większym Q pasmo jest węższe (precyzyjne wycięcie/podbicie), a przy mniejszym Q – szersze (łagodniejsza korekcja).
Skrót BPF oznacza filtr pasmowoprzepustowy (band-pass). Taki filtr przepuszcza tylko określony zakres częstotliwości pomiędzy dolną i górną granicą, dlatego regulacja Q jest tu kluczowa: zmienia szerokość przepuszczanego pasma i "ostrość" działania filtra. Z tego powodu w kontekście audio (zwłaszcza korekcji parametrycznej, gdzie mamy częstotliwość, wzmocnienie i Q) BPF jest naturalnym wyborem.
Odpowiedź HSF odnosi się do filtra półkowego górnego (high-shelf): podbija lub tłumi całe pasmo powyżej częstotliwości granicznej. To nie jest filtr pasmowy z częstotliwością środkową, więc w typowym ujęciu "Q" jako szerokości pasma nie jest jego podstawowym parametrem.
LPF (low-pass) przepuszcza częstotliwości poniżej odcięcia, a HPF (high-pass) przepuszcza częstotliwości powyżej odcięcia. Choć niektóre narzędzia audio pozwalają zmieniać nachylenie lub "rezonans" przy odcięciu (czasem opisywany parametrem zbliżonym do Q), to w klasycznej terminologii egzaminacyjnej Q najczytelniej wiąże się z filtrem pasmowym i pasmem parametrycznym.
Wskazówka egzaminacyjna: kojarz Q z pytaniem "jak szeroko działa filtr wokół wybranej częstotliwości?". Jeśli w odpowiedziach jest filtr pasmowy, zwykle to on będzie celem pytania o dobroć.
