Rtęć z rozbitego termometru zwykle tworzy liczne małe kulki, które łatwo przemieszczają się po powierzchni. Działanie "Zebranie za pomocą odkurzacza" jest niewłaściwe, ponieważ odkurzacz:
- może rozbić rtęć na jeszcze drobniejsze krople (większa powierzchnia → potencjalnie większe parowanie),
- może roznieść zanieczyszczenie (w układzie przepływu powietrza, filtrach i wnętrzu urządzenia),
- staje się wtórnym źródłem narażenia przy późniejszej pracy (kontakt z zanieczyszczonymi elementami, pyłem i powietrzem wylotowym).
Działanie "Dezaktywacja za pomocą sproszkowanej siarki" bywa wskazywane jako metoda ograniczenia ryzyka, ponieważ ma na celu związanie rtęci w mniej lotną formę i ułatwienie zebrania pozostałości. "Zebranie za pomocą kartki papieru do szklanego pojemnika" jest przykładem ostrożnego zebrania mechanicznego: minimalizuje rozpraszanie i pozwala umieścić rtęć w szczelnym, chemicznie odpornym opakowaniu.
Odpowiedź "Posypanie pyłem cynkowym w celu neutralizacji" może budzić wątpliwości interpretacyjne: w praktyce szkolnej częściej spotyka się procedury oparte o środki wiążące/pochłaniające dedykowane do rtęci albo o siarkę. Na egzaminie kluczowe jest jednak rozpoznanie najbardziej niebezpiecznej praktyki – użycia odkurzacza, które może zwiększyć emisję i rozprzestrzenienie skażenia.
W ujęciu praktycznym po zabezpieczeniu miejsca zdarzenia należy ograniczyć dostęp osób postronnych, zastosować środki ochrony indywidualnej właściwe dla procedur laboratoryjnych oraz potraktować zebrany materiał jako odpad niebezpieczny, przekazywany zgodnie z zasadami gospodarowania takimi odpadami.
