Na schemacie widać typowy układ do formowania proszków metali w matrycy: proszek znajduje się w gnieździe matrycy, od góry działa stempel, a od dołu element pełni rolę wypychacza. Kluczową cechą rozpoznawczą jest to, że oś stempla jest odchylona od osi matrycy oraz zaznaczono ruch kątowy (oznaczenie α) przy jednoczesnym dosuwie (wektor prędkości v). Taki skojarzony ruch docisku i "obwodzenia" powierzchni kontaktu jest charakterystyczny dla prasowania obwiedniowego.
Odpowiedź "prasowanie obwiedniowe" pasuje więc do schematu, ponieważ opisuje proces, w którym narzędzie zagęszczające nie działa wyłącznie osiowo, lecz wykonuje dodatkowy ruch zmieniający warunki tarcia i sposób zagęszczania w strefie kontaktu z proszkiem.
Pozostałe propozycje nie pasują do przedstawionych cech:
- "wyciskanie współbieżne" dotyczy procesu przepływu materiału przez otwór matrycy w kierunku zgodnym z ruchem narzędzia; na schemacie nie ma kanału wyciskowego ani wypływu materiału, jest natomiast typowy układ stempel–matryca dla zagęszczania proszku.
- "zagęszczanie wibracyjne" wymagałoby wskazania drgań (np. strzałek drgających, amplitudy/oscylacji) i zwykle nie opiera się na klasycznym docisku stempla w matrycy w sposób dominujący; tutaj pokazano docisk oraz ruch kątowy narzędzia, a nie wibracje całego zasypu.
- "prasowanie izostatyczne" polega na działaniu ciśnienia w przybliżeniu równomiernie ze wszystkich stron (zwykle przez medium ciśnieniowe i elastyczną osłonę), więc nie odpowiada schematowi z matrycą sztywną i pojedynczym stemplem.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach "rozpoznaj metodę z rysunku" najpierw wypisz cechy diagnostyczne (układ narzędzi i rodzaj ruchu). Dopiero potem dopasuj nazwę procesu, zamiast kierować się samą obecnością stempla lub matrycy.
