KWALIFIKACJA ELM2 + ELM5 - CZERWIEC 2014

PYTANIE NR 44.
Który sposób postępowania z zużytymi kineskopami telewizorów jest zgodny z przepisami dotyczącymi ochrony środowiska?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zużyty kineskop (telewizor CRT) nie powinien trafiać do odpadów komunalnych ani do pojemników na szkło czy tworzywa.
To element sprzętu elektronicznego mogący zawierać substancje szkodliwe, dlatego właściwym postępowaniem jest przekazanie go do uprawnionego podmiotu zajmującego się odbiorem i utylizacją takich odpadów.

Pełne wyjaśnienie:

Zużyte kineskopy z telewizorów (CRT) traktuje się jako element zużytego sprzętu elektronicznego, a nie "zwykłe szkło". W praktyce serwisowej oznacza to, że nie wolno ich mieszać z odpadami komunalnymi ani wrzucać do typowych frakcji selektywnej zbiórki.

Odpowiedź "Przekazanie do firmy zajmującej się utylizacją niebezpiecznych odpadów." jest właściwa, bo wskazuje oddanie odpadu do podmiotu uprawnionego, który ma warunki do bezpiecznego demontażu, odzysku surowców i unieszkodliwienia składników potencjalnie szkodliwych. W środowisku zawodowym najważniejsze jest zachowanie ścieżki przekazania: zbiórka w serwisie w sposób bezpieczny, a następnie odbiór przez firmę/punkt, który legalnie zajmuje się takimi odpadami.

Opcja "Wywiezienie bezpośrednio na wysypisko śmieci." jest błędna, bo sugeruje potraktowanie odpadu jak zmieszanych odpadów komunalnych. To podejście ignoruje ryzyko środowiskowe i wymóg kierowania tego typu odpadów do wyspecjalizowanych strumieni zbiórki.

Opcje "Wyrzucenie do pojemnika na odpady z tworzyw sztucznych." oraz "Wyrzucenie do pojemnika na odpady szklane." są błędne z tego samego powodu: opierają się na pozornej identyfikacji materiału (plastik/szkło), a nie na klasyfikacji odpadu wynikającej z funkcji i składu urządzenia. Kineskop nie jest opakowaniem szklanym, a jego obróbka wymaga procesów innych niż typowy recykling butelek czy słoików.

Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o zużyte elementy elektroniki szukaj odpowiedzi mówiącej o przekazaniu do uprawnionego odbiorcy (zbiórka/utylizacja/recykling), a nie o wyrzuceniu do "zwykłych" pojemników. Jeśli w opcjach pojawia się segregacja na frakcje komunalne, zwykle jest to pułapka.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Kineskop to szklana lampa elektronowa z telewizorów CRT. Nie jest "zwykłym szkłem", bo stanowi element sprzętu elektronicznego i może zawierać składniki wymagające specjalnego przetwarzania. Dlatego powinien trafić do legalnego odbiorcy zajmującego się odpadami elektronicznymi.
Pojemnik na szkło jest przeznaczony głównie na szkło opakowaniowe. Kineskop ma inną strukturę i pochodzi ze sprzętu elektronicznego, więc wymaga innego procesu odzysku. Wrzucenie go do szkła zanieczyszcza strumień recyklingu i może powodować problemy w sortowni.
W praktyce często tak, bo wiele gminnych punktów selektywnej zbiórki przyjmuje zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny. Kluczowe jest jednak, aby był to punkt uprawniony do zbiórki takiego odpadu. Na egzaminie poprawna logika to: oddać do uprawnionego odbiorcy, nie do odpadów zmieszanych.
Za problemowe uznaje się m.in. elementy mogące zawierać metale ciężkie lub wymagające kontrolowanego demontażu. W praktyce serwisowej szczególną ostrożność stosuje się przy starych podzespołach, źródłach światła i częściach, których skład może szkodzić środowisku. Zawsze stosuj zasadę przekazania do uprawnionego odbiorcy.
Należy go zabezpieczyć przed stłuczeniem, przechowywać w wyznaczonym miejscu i przekazać do firmy/punktu, który odbiera odpady elektroniczne lub niebezpieczne. Ważne jest unikanie mieszania z odpadami komunalnymi. To minimalizuje ryzyko skażenia i ułatwia zgodne z zasadami przetwarzanie.
Wysypisko kojarzy się z odpadami komunalnymi, a zużyty kineskop to element sprzętu elektronicznego wymagający specjalnej zbiórki i przetwarzania. Odpowiedź "wysypisko" pomija ten obowiązek i sugeruje niekontrolowane pozbycie się odpadu. Egzamin sprawdza rozpoznanie właściwej ścieżki utylizacji.
Jeśli przedmiot jest częścią urządzenia zasilanego prądem lub zawiera elementy elektroniczne, zwykle traktuje się go jako odpad elektroniczny. Wtedy właściwe są odpowiedzi o przekazaniu do uprawnionej zbiórki/utylizacji, a nie o wrzuceniu do pojemników na papier, plastik czy szkło.
Nie. W potocznym języku "utylizacja" bywa używana szeroko: obejmuje bezpieczne przetworzenie, odzysk surowców i unieszkodliwienie tego, czego nie da się odzyskać. Dla elektronika istotne jest, że odpady problemowe mają trafić do podmiotu, który ma technologię i uprawnienia do takiego procesu.
Najczęstszy błąd to mylenie segregacji materiałowej (szkło/plastik) z klasyfikacją odpadu wynikającą z jego pochodzenia (sprzęt elektroniczny). Uczniowie wybierają pojemnik "pasujący materiałem", zamiast wskazać uprawnioną zbiórkę. Drugi błąd to traktowanie elektroniki jak odpadów zmieszanych.
Ucz się typowych zasad: odpady elektroniczne i elementy mogące być niebezpieczne oddaje się do uprawnionych punktów/firm, a nie do pojemników komunalnych. Pomaga też przeanalizowanie przykładów z warsztatu: co trafia do kosza, a co odkłada się do specjalnego pojemnika na odbiór. Zapamiętaj też słowa-klucze: zbiórka, recykling, utylizacja.
info

Statystycznie 79% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnio łatwe

Źródła:

  • Directive 2012/19/EU of the European Parliament and of the Council of 4 July 2012 on waste electrical and electronic equipment (WEEE), OJ L 197, 24.07.2012
  • Directive 2011/65/EU of the European Parliament and of the Council of 8 June 2011 on the restriction of the use of certain hazardous substances in electrical and electronic equipment (RoHS), OJ L 174, 01.07.2011

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z zakresu BHP i ochrony środowiska dla pracowni elektronicznej
  • Instrukcje wewnętrzne pracowni/serwisu dotyczące gospodarowania odpadami
  • Ogólne poradniki samorządowe lub organizacji odzysku dotyczące oddawania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego