Przy zakładaniu wąskiego i bardzo zwartego żywopłotu kluczowe są dwa cele jednocześnie: uzyskanie gęstej ściany zieleni oraz utrzymanie małej szerokości nasadzenia. Z tego powodu najczęściej wybiera się układ jednorzędowy, bo cała masa roślin koncentruje się w jednej linii, a późniejsze cięcie/formowanie nie musi obejmować szerokiego pasa.
Technika sadzenia w rów (wykop ciągły) pomaga w praktyce osiągnąć równomierny efekt: łatwiej wyznaczyć prostą linię, utrzymać jednakową głębokość posadzenia i stałą rozstawę roślin na długim odcinku. Rów ułatwia też dosypanie ziemi i podlewanie wzdłuż całej linii, co ma znaczenie w pierwszych tygodniach po posadzeniu.
Odpowiedź "W trójkę, w rowy" może kusić, bo sugeruje większe zagęszczenie, ale w praktyce oznacza układ wielorzędowy/wieloliniowy, który zwykle zwiększa szerokość żywopłotu. Taki układ bywa stosowany, gdy celem jest szybkie uzyskanie osłony lub gdy jest dużo miejsca, jednak nie jest optymalny dla wąskiego żywopłotu.
Odpowiedzi z "w doły" odnoszą się do sadzenia punktowego. Przy krótkich odcinkach jest ono możliwe, ale na dłuższym żywopłocie częściej prowadzi do drobnych odchyleń w linii i nierównej głębokości, co utrudnia uzyskanie jednolitej, zwartej ściany. Dlatego dla wąskiego, równego żywopłotu korzystniejsze jest sadzenie jednorzędowe w rów.
- Wąski → jeden rząd.
- Równy i zwarty na długości → rów (wykop ciągły) ułatwia powtarzalność.
- Układ w "trójkę" → zwykle szerszy pas roślin.
