Poprawna odpowiedź to darniowanie w kratę, czyli umocnienie biologiczne, w którym darń (płaty trawy z warstwą korzeniową) układa się w regularny układ przypominający siatkę. Taki układ tworzy pola/kwatery, które stabilizują skarpę, ograniczają zmywanie gruntu i ułatwiają przyjmowanie się roślinności. Charakterystyczną cechą rozpoznawczą na ilustracji powinna być właśnie widoczna "krata" (regularne pasy/pola darni).
Odpowiedź darniowanie na płask jest nieprawidłowa, ponieważ oznacza wykonanie jednolitej, ciągłej okrywy z darni na całej powierzchni skarpy (bez wyraźnego podziału na pola). Na rysunku/zdjęciu takiej metody zwykle nie widać regularnej siatki, tylko równomierną darń.
Odpowiedź umocnienie faszyną również nie pasuje, bo faszyna to element techniczny wykonywany z wiązek gałęzi (często w postaci walców, płotków, materacy), o wyraźnej strukturze "gałęziowej". Jeśli na ilustracji dominują płaty darni, a nie wiązki gałęzi, to nie jest to rozwiązanie faszynowe.
Odpowiedź umocnienie humusem jest błędna, ponieważ humus jest warstwą urodzajnej ziemi stosowaną do użyźnienia i rekultywacji oraz do ułatwienia obsiewu, ale sam w sobie nie jest typowym, kompletnym umocnieniem skarpy. Bez darni/roślinności lub dodatkowych elementów zabezpieczających humus może być łatwo zmywany przez wodę opadową.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach "z ilustracji" warto szukać cech konstrukcyjnych (układ w pasy/pola, widoczne wiązki gałęzi, jednolita okrywa), a nie tylko materiału (zielone = trawa). To zwykle pozwala odróżnić darniowanie w kratę od darniowania na płask.
