Nienasycenie tłuszczu wynika z obecności wiązania podwójnego C=C w łańcuchach kwasów tłuszczowych. Im więcej takich wiązań (zwłaszcza w kwasach wielonienasyconych), tym "bardziej nienasycony" jest tłuszcz. W zadaniach egzaminacyjnych informacja ta bywa przedstawiana w tabeli jako:
- udział (%) kwasów nasyconych i nienasyconych,
- udział MUFA i PUFA,
- albo wskaźnik pośredni zależny od liczby wiązań podwójnych (np. parametr rosnący wraz z nienasyceniem).
Odpowiedź "Olej lniany." jest poprawna, ponieważ olej lniany należy do olejów o bardzo wysokiej zawartości kwasów wielonienasyconych, co w tabelach składu zwykle przekłada się na najwyższy stopień nienasycenia spośród typowych tłuszczów jadalnych.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe w kontekście "najbardziej nienasycony":
- "Masło krowie." to tłuszcz mleczny, który zawiera relatywnie duży udział kwasów nasyconych; dlatego w zestawieniach nienasycenia wypada niżej niż oleje roślinne bogate w PUFA.
- "Tran wielorybi." jest tłuszczem pochodzenia zwierzęcego; choć może zawierać kwasy nienasycone, w tego typu porównaniach zwykle nie osiąga tak wysokiego poziomu wielonienasycenia jak olej lniany.
- "Olej rzepakowy." jest olejem o korzystnym profilu (często z przewagą MUFA), ale zazwyczaj ma mniejszy udział PUFA niż olej lniany, więc nie jest "najbardziej" nienasycony w takim zestawie.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, który parametr w tabeli opisuje nienasycenie (udział MUFA/PUFA lub wskaźnik rosnący z liczbą wiązań podwójnych), a dopiero potem porównuj wartości. To ogranicza błędy wynikające z kierowania się samą nazwą tłuszczu.
