KWALIFIKACJA ELM2 + ELM5 - CZERWIEC 2008

PYTANIE NR 39.
Który środek ochrony indywidualnej jest najczęściej stosowany przy wykonywaniu napraw urządzeń elektronicznych w serwisie RTV?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W serwisie RTV dobór ŚOI zależy od oceny ryzyka i wykonywanej czynności.
Jako ochrona podstawowa, noszona "na stałe", często stosuje się fartuch ochronny, który zabezpiecza odzież przed zabrudzeniami i drobnymi rozpryskami (np. przy lutowaniu). Pozostałe środki zwykle zakłada się doraźnie do konkretnych prac.

Pełne wyjaśnienie:

Środki ochrony indywidualnej (ŚOI) dobiera się do zagrożeń na stanowisku pracy na podstawie oceny ryzyka. W serwisie RTV technik elektronik wykonuje m.in. lutowanie, demontaż, czyszczenie oraz diagnostykę, a więc spotyka się zarówno z zabrudzeniami (pył, smary, osady), jak i z ryzykiem drobnych rozprysków czy kontaktu z ostrymi krawędziami obudów.

Odpowiedź "Fartuch ochronny." jest uzasadniona jako najczęściej spotykana forma podstawowej ochrony w warsztacie: jest uniwersalny, nie ogranicza precyzyjnych ruchów rąk i pozwala chronić odzież przed zabrudzeniem oraz drobnymi rozpryskami powstającymi podczas typowych prac serwisowych (np. lutowania). W praktyce bywa noszony przez cały czas pracy, niezależnie od konkretnego zadania.

Odpowiedź "Maska ochronna na twarz." nie jest zwykle stosowana stale w serwisie RTV; pojawia się głównie przy intensywnym lutowaniu, przy pracy z aerozolami czyszczącymi lub w warunkach zapylenia, czyli w sytuacjach zadaniowych.

Odpowiedź "Rękawice." również są dobierane selektywnie: przy ostrych krawędziach, przy brudnych elementach lub przy określonych czynnościach. Dodatkowo część rękawic używanych w elektronice bywa kojarzona z ochroną przed wyładowaniami elektrostatycznymi, co nie zawsze jest tożsame z ochroną pracownika (często chodzi o ochronę podzespołów).

Odpowiedź "Okulary." są bardzo ważne przy ryzyku odprysków (prace mechaniczne, cięcie, wiercenie, niektóre operacje lutownicze), ale zazwyczaj nie są używane przez cały czas, tylko wtedy, gdy konkretna czynność generuje zagrożenie dla oczu.

Na egzaminie warto pamiętać: przepisy nie wskazują jednego, zawsze obowiązkowego ŚOI dla technika elektronika. Kluczowa jest zależność: czynność → zagrożenie → dobrany środek ochrony.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):

ŚOI to wyposażenie noszone lub trzymane przez pracownika, które ma go chronić przed zagrożeniami w pracy.

W serwisie RTV mogą to być m.in. fartuch, okulary, rękawice lub maska, dobierane zależnie od czynności (lutowanie, demontaż, czyszczenie).

Różne czynności tworzą różne zagrożenia: przy lutowaniu liczą się rozpryski i opary, przy demontażu odpryski i ostre krawędzie, a przy czyszczeniu aerozole.

Dlatego ŚOI dobiera się do realnych zagrożeń na stanowisku, a nie "uniwersalnie" jedną listą dla każdego zadania.

Fartuch chroni odzież i częściowo ciało przed zabrudzeniami (pył, smary, osady), a także przed drobnymi rozpryskami, które mogą pojawić się podczas prac serwisowych, np. lutowania.

Jest wygodny i zwykle nie przeszkadza w precyzyjnej pracy manualnej.

Okulary ochronne są szczególnie potrzebne, gdy istnieje ryzyko urazu oczu: odpryski podczas demontażu mechanicznego, cięcia, skrobania, wiercenia, a czasem także rozpryski przy lutowaniu.

Najczęściej zakłada się je zadaniowo, na czas wykonywania czynności stwarzającej zagrożenie.

Nie zawsze. Rękawice mogą chronić przed przecięciami, zabrudzeniem lub kontaktem z chemią, ale mogą też utrudniać precyzyjne manipulowanie elementami i zwiększać ryzyko uszkodzeń drobnych podzespołów.

W praktyce dobiera się je do konkretnej pracy, a nie zakłada stale.

To sytuacja, gdy zdający wybiera odpowiedź na podstawie przekonania "co powinno być", zamiast "co jest najczęściej stosowane w praktyce".

Przepisy zwykle wymagają doboru ŚOI do ryzyka, ale nie wskazują jednego środka jako zawsze obowiązkowego dla technika elektronika.

Ochrona pracownika dotyczy zdrowia i bezpieczeństwa (np. oczy, drogi oddechowe, skóra, odzież). Ochrona sprzętu dotyczy zapobiegania uszkodzeniom urządzeń (np. wrażliwość na wyładowania elektrostatyczne).

Na egzaminie warto sprawdzić, czy dany środek realnie chroni człowieka, czy głównie podzespół.

Masek używa się najczęściej wtedy, gdy występują aerozole, pył lub intensywne opary (np. przy stosowaniu środków czyszczących w sprayu albo przy długotrwałym lutowaniu).

Po ustaniu zagrożenia maska nie jest potrzebna i mogłaby obniżać komfort pracy oraz komunikację w serwisie.

Trzeba odróżnić "najbezpieczniejsze" od "najczęściej spotykane w praktyce". W takich pytaniach zwykle chodzi o środek najbardziej uniwersalny i używany rutynowo.

Pomaga myślenie: co jest noszone przez większość dnia pracy, a co zakładane tylko do konkretnych zadań.

Poza ŚOI liczą się też rozwiązania organizacyjne i techniczne: porządek na stanowisku, wentylacja przy lutowaniu, właściwe narzędzia, osłony, instrukcje stanowiskowe oraz szkolenie.

ŚOI jest zwykle "ostatnią barierą" i nie zastępuje bezpiecznej organizacji pracy.

info

Statystycznie 61% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Eksperci podkreślają: "Pozostałe środki zwykle zakłada się doraźnie do konkretnych prac."

Źródła:

  • Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, tekst jednolity: Dz.U. 2003 nr 169 poz. 1650 ze zm.
  • Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/425 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie środków ochrony indywidualnej (PPE Regulation).

Materiały:

  • Tekst rozporządzenia w sprawie ogólnych przepisów BHP (część dot. ŚOI i obowiązków pracodawcy)
  • Rozporządzenie (UE) 2016/425 – ogólne wymagania dotyczące ŚOI
  • Materiały szkoleniowe BHP dla stanowisk serwisowych/elektronicznych (ocena ryzyka, dobór ŚOI)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego