Ryzyko poślizgnięcia na mokrej posadzce jest typowym zagrożeniem prowadzącym do upadków na tym samym poziomie. Mechanizm jest prosty: na mokrej nawierzchni spada współczynnik tarcia, a stopa (podeszwa) łatwiej traci przyczepność. Skutecznym działaniem profilaktycznym jest więc takie rozwiązanie, które zwiększy przyczepność lub ograniczy kontakt z mokrą strefą.
Odpowiedź "Stosowanie obuwia antypoślizgowego." jest poprawna, ponieważ dotyczy bezpośrednio czynnika sprawczego poślizgu: właściwości podeszwy (bieżnik, mieszanka gumy, konstrukcja) mogą znacząco poprawić stabilność na mokrym podłożu. To praktyczne zalecenie często pojawia się w ocenie ryzyka i w zaleceniach dla prac wykonywanych w warunkach wilgoci.
Pozostałe odpowiedzi nie trafiają w przyczynę zagrożenia:
- "Badanie laryngologiczne błędnika." odnosi się do stanu zdrowia i równowagi, ale nie usuwa mokrej nawierzchni ani nie poprawia tarcia. Może mieć znaczenie w orzecznictwie lekarskim, jednak nie jest typowym środkiem zapobiegawczym dla śliskiej posadzki.
- "Odbycie instruktażu stanowiskowego." podnosi świadomość pracownika, ale samo w sobie nie gwarantuje redukcji poślizgu. W praktyce instruktaż jest wsparciem, a nie głównym środkiem kontroli ryzyka w tej sytuacji.
- "Stosowanie hełmu ochronnego." chroni głowę przed urazami od spadających przedmiotów lub uderzeń, lecz nie zmniejsza prawdopodobieństwa poślizgnięcia. To inny typ zagrożenia i inna funkcja ochronna.
W nauce do egzaminu warto pamiętać: gdy pytanie wskazuje konkretne zagrożenie (tu: mokra posadzka), szukaj środka, który działa bezpośrednio na mechanizm zdarzenia (tarcie/przyczepność), a nie ogólnego działania "na wszelki wypadek".
