W bibliografii osobowej poświęconej konkretnemu twórcy oprawa graficzna (okładka, ilustracje, motywy typograficzne) powinna kojarzyć się z dorobkiem artysty albo z kierunkiem, z którym jest on najsilniej utożsamiany. Tytuł Pablo Picasso: poradnik bibliograficzny wskazuje jednoznacznie na Pabla Picassa, a w historii sztuki Picasso jest powszechnie łączony z kubizmem (zwłaszcza z jego wczesnymi, przełomowymi fazami rozwoju w sztuce XX wieku). Z tego powodu styl "kubizm" jest najbardziej spójny i czytelny dla odbiorcy jako wizualna zapowiedź tematyki publikacji.
Odpowiedź "Secesja" jest nieadekwatna, bo secesja (Art Nouveau) ma inną estetykę: dekoracyjność, falistą linię, ornament roślinny i silne związki z przełomem XIX/XX wieku w innym nurcie niż awangarda kubistyczna. Użycie takiej stylistyki mogłoby wprowadzać w błąd, sugerując tematykę związaną z projektowaniem dekoracyjnym lub sztuką secesyjną, a nie z Picassem.
Odpowiedź "Barok" jest błędna, ponieważ barok to epoka wcześniejsza, kojarzona z dynamiką, iluzjonizmem i teatralnością formy, typową dla sztuki XVII wieku. Taka estetyka nie odpowiada temu, co zwykle rozumie się jako wizualny język Picassa i kubizmu, więc byłaby mało trafnym wyborem dla poradnika bibliograficznego o tym artyście.
Odpowiedź "Klasycyzm" również nie pasuje, gdyż klasycyzm opiera się na harmonii, nawiązaniach do antyku, umiarze i porządku kompozycji, charakterystycznych dla innej tradycji artystycznej. W kontekście Picassa oczekuje się raczej odniesień do nowoczesnej awangardy i rozbijania formy, co jest typowe dla kubizmu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się nazwisko artysty, najpierw przypomnij sobie najbardziej rozpoznawalny kierunek, z którym jest łączony, a dopiero potem porównaj, czy pozostałe style nie dotyczą zupełnie innych epok.
