Parametry takie jak rodzaj modulacji (np. 64QAM) oraz liczba podnośnych są typowe dla systemów opartych o OFDM (Orthogonal Frequency Division Multiplexing). W OFDM sygnał jest dzielony na wiele wąskich, ortogonalnych podnośnych, a na każdej z nich przenoszona jest część informacji. Dlatego pytanie o "6817 podnośnych" wprost naprowadza na standardy emisji cyfrowej wykorzystujące OFDM.
Odpowiedź "DVBT" (rozumiane jako DVB‑T) pasuje do tego opisu, ponieważ DVB‑T jest standardem naziemnej telewizji cyfrowej opartym o COFDM. W DVB‑T dopuszczalne są różne modulacje konstelacyjne, w tym 64QAM, stosowana tam, gdzie warunki odbioru pozwalają na wyższą przepływność kosztem większych wymagań co do jakości sygnału. Liczba 6817 odpowiada liczbie aktywnych nośnych w trybie 8k (przy czym w praktyce spotyka się też tryb 2k o innej liczbie nośnych), więc połączenie tych dwóch parametrów jest charakterystyczne dla DVB‑T.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "DAB" to standard radiofonii cyfrowej; również używa wielotonowej transmisji, ale parametry (m.in. struktura nośnych i typowe tryby) nie odpowiadają zestawowi "64QAM i 6817 podnośnych" kojarzonemu z DVB‑T.
- "GSM" jest systemem telefonii komórkowej 2G. Mechanizmy dostępu radiowego i modulacje w GSM są inne niż w klasycznym OFDM DVB‑T, a liczba "podnośnych 6817" nie opisuje GSM.
- "DPAM" nie jest powszechnie rozpoznawalnym standardem systemu transmisji w tym kontekście, więc nie można go wiarygodnie powiązać z konkretną liczbą podnośnych i modulacją jak w DVB‑T.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się jednocześnie QAM oraz konkretna liczba podnośnych, najczęściej chodzi o rozpoznanie standardu warstwy fizycznej (OFDM/COFDM) na podstawie charakterystycznych parametrów pracy.