Systemy transportu kombinowanego rozróżnia się m.in. po tym, co jest przenoszone na kolej oraz jak odbywa się współpraca gałęzi transportu. W systemie bimodalnym stosuje się rozwiązanie, w którym ta sama jednostka (np. naczepa/przyczepa w odpowiedniej konstrukcji) może być eksploatowana w ruchu drogowym, a po doposażeniu w elementy kolejowe (np. wózki) może poruszać się po torach. Kluczowa jest więc idea "dwusystemowości" taboru/jednostki.
Odpowiedź "Na barana" odnosi się do technologii, w której naczepa drogowa jest przewożona na wagonie kolejowym (typowe skojarzenie: naczepa jedzie "na grzbiecie" wagonu). To inny mechanizm niż bimodalność, bo sama naczepa nie staje się pojazdem kolejowym – jest jedynie ładunkiem na wagonie.
Odpowiedź "Ruchomej drogi" (często kojarzona z przewozem całych zestawów lub ciężarówek na platformach kolejowych) dotyczy rozwiązania, w którym na kolej wjeżdża cały pojazd drogowy. Jest to również odmienna koncepcja od systemu bimodalnego, w którym dąży się do technicznej kompatybilności jednostki z ruchem kolejowym poprzez konstrukcję i dodatkowe elementy.
Odpowiedź "Łamany" może kojarzyć się z rozwiązaniami, w których jednostka ładunkowa/technologia wymaga "przełamania" procesu (np. przeładunku, zmiany nośników), ale bez jednoznacznych cech na rysunku nie jest to typowe rozpoznanie. W zadaniu rozstrzygające powinny być cechy widoczne na ilustracji charakterystyczne dla bimodalności (wózki kolejowe lub elementy umożliwiające prowadzenie po torze).
Wskazówka egzaminacyjna: przed wyborem odpowiedzi nazwij to, co faktycznie widzisz na rysunku: czy na wagonie jest naczepa, czy cały pojazd, czy też jednostka ma elementy pozwalające jej stać się pojazdem kolejowym. Dopiero potem dopasuj nazwę systemu.
