Papier samokopiujący (wielowarstwowy) jest zbudowany tak, aby na kolejnych kartkach powstawała kopia tego samego zapisu. Dzieje się to dzięki warstwom chemicznym (np. mikrokapsułkom z barwnikiem), które uaktywniają się pod wpływem nacisku. Kluczową cechą jest więc to, że podczas drukowania musi pojawić się wystarczająco duży mechaniczny docisk, który "przeniesie" zapis na niższe warstwy.
Odpowiedź "Igłowa." jest poprawna, ponieważ drukarka igłowa to drukarka uderzeniowa (impact). Głowica z igłami uderza w taśmę barwiącą i dociska ją do papieru. Ten nacisk przechodzi przez kolejne warstwy formularza samokopiującego, dzięki czemu można otrzymać kopie w jednym przebiegu (bez skanowania czy kserowania).
Pozostałe technologie są typowo bezuderzeniowe, dlatego nie zapewniają wymaganego mechanicznego nacisku na wielowarstwowy formularz:
- "Laserowa." – obraz powstaje elektrostatycznie z tonera utrwalanego termicznie. Standardowy proces nie polega na uderzeniu w papier, więc nie wytwarza docisku potrzebnego do aktywacji warstw kopiujących w formularzu samokopiującym.
- "Atramentowa." – nanosi krople atramentu na wierzchnią warstwę. Nie generuje docisku, który przeniósłby zapis na kolejne warstwy, więc nie uzyskuje się kopii na niższych kartkach.
- "Sublimacyjna." – wykorzystuje barwnik przenoszony pod wpływem temperatury (proces termiczny), również bez mechanicznego uderzenia w papier.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się wymóg "kopii na kolejnych warstwach" lub "formularz wielowarstwowy", szukaj technologii uderzeniowej. W praktyce oznacza to drukarkę igłową oraz właściwe materiały eksploatacyjne (taśmę barwiącą) dostosowane do takiego druku.
