W czasie odwirowywania miodu kluczowe jest to, jak ramka jest ustawiona względem bębna i czy siła odśrodkowa "działa" jednocześnie na obie strony plastra.
Miodarka diagonalna (często spotykana jako rozwiązanie o ułożeniu zbliżonym do tangencjalnego) powoduje, że w danym cyklu wirowania miód jest skutecznie wyrzucany głównie z jednej strony plastra. Dlatego, aby opróżnić komórki po stronie przeciwnej, operator zwykle musi ręcznie obrócić/odwrócić ramki i ponowić wirowanie. To wydłuża pracę, ale bywa korzystne przy delikatniejszych plastrach, bo można stopniować prędkość i czas.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- Hordalna (w praktyce uczniowie często kojarzą ją z innym typem ustawienia) nie wskazuje jednoznacznie na konieczność ręcznego przekładania w taki sposób jak konstrukcja diagonalna w tym pytaniu.
- Radialno-kasetowa sugeruje układ, w którym ramki są rozmieszczone promieniście lub w kasetach, co w typowym zastosowaniu pozwala odwirowywać miód z obu stron bez każdorazowego ręcznego odwracania.
- Kasetowa elektryczna opisuje napęd (elektryczny) oraz zastosowanie kaset, ale sam napęd nie przesądza o konieczności obracania plastrów; rozwiązania kasetowe zwykle ograniczają czynności ręczne związane z przekładaniem ramek.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedzi pojawia się informacja o ręcznym obracaniu plastrów, myśl o konstrukcjach, w których wirowanie jest "jednostronne" na cykl, a nie o typach pozwalających na odwirowywanie obustronne bez przekładania.
