Aby wykonać skład i łamanie książki, potrzebujesz tekstu edytowalnego, czyli takiego, który można zaznaczać, poprawiać, formatować i płynnie przenosić między akapitami. Maszynopis w praktyce bywa dostępny jako papierowy wydruk lub jego skan/zdjęcie, czyli w postaci obrazu. Obraz może wyglądać jak tekst, ale komputer "widzi" go jako piksele, a nie znaki.
Do przekształcenia obrazu tekstu w znaki wykorzystuje się OCR (optyczne rozpoznawanie znaków). Oprogramowanie OCR analizuje kształty liter, rozpoznaje znaki, buduje wyrazy i akapity, a na końcu eksportuje wynik do formatu możliwego do dalszej obróbki (np. edytor tekstu lub plik do składu). To właśnie umożliwia dalszy etap pracy: redakcję, korektę, a następnie skład i łamanie w narzędziach DTP.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- GCR kojarzy się z zagadnieniami separacji barw i zarządzania składową czerni w druku, a nie z rozpoznawaniem tekstu.
- ACR jest skrótem spotykanym w innych obszarach (np. nazwy narzędzi/formatów), ale nie oznacza standardowo procesu konwersji skanu tekstu do postaci edytowalnej w DTP.
- CCR również nie jest typowym określeniem technologii rozpoznawania znaków; jako skrót może funkcjonować w innych dziedzinach, jednak nie opisuje funkcji potrzebnej w tym zadaniu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się skan, zdjęcie, wydruk, maszynopis, dokument papierowy i potrzeba uzyskania tekstu edytowalnego, najczęściej chodzi o OCR. Jeśli natomiast pytanie dotyczy barw, separacji CMYK lub czerni w druku, wtedy rozważasz pojęcia z obszaru prepress i zarządzania kolorem, a nie OCR.
