W rozkroju odzieży dobór układu szablonów zależy głównie od tego, czy tkanina jest kierunkowa. Tkaniny kierunkowe (np. z wyraźnym włosem, silnym połyskiem układającym się "pod włos", wyraźnym wzorem lub raportem) wymagają zwykle układu jednokierunkowego, aby wszystkie elementy były skierowane tak samo i dawały jednolity efekt wizualny.
Dla tkanin jednobarwnych, które w praktyce często traktuje się jako mniej ograniczające (brak wzoru do dopasowania), możliwy jest układ dwukierunkowy, czyli odwracanie części elementów o 180° przy zachowaniu nitki prostej. Zaletą jest lepsze wykorzystanie szerokości materiału, a więc mniejsze zużycie tkaniny.
Określenie symetryczny oznacza, że rozłożenie elementów jest prowadzone w sposób lustrzany/porządkowy względem osi układu (w praktyce: elementy są rozmieszczane równomiernie i powtarzalnie). Taki układ jest typowy, gdy nie ma potrzeby dopasowywania wzoru oraz gdy elementy lewy/prawy (lub pary) można planować w sposób uporządkowany.
- "Jednokierunkowy asymetryczny" jest charakterystyczny dla sytuacji, gdy materiał narzuca jeden kierunek ułożenia, a jednocześnie układ nie jest lustrzany (np. przez ograniczenia szerokości lub kształty elementów). W przypadku tkaniny jednobarwnej nie jest to wybór najbardziej typowy, jeśli nie ma kierunkowości.
- "Pojedynczy asymetryczny" sugeruje układ bardzo ograniczony (np. pojedyncza warstwa/pojedyncze ułożenie), co jest mało praktyczne w standardowym rozkroju na garnitur, gdzie dąży się do powtarzalności i ekonomiki, a nie do przypadkowego, niesymetrycznego rozmieszczenia.
- "Dwukierunkowy łączony" może kojarzyć się z mieszaniem zasad (część elementów w jednym kierunku, część w dwóch), co stosuje się przy szczególnych ograniczeniach (np. elementy, których nie wolno odwracać). Bez dodatkowej informacji o takiej konieczności nie jest to wybór podstawowy.
Wskazówka egzaminacyjna: zanim wybierzesz układ, zadaj sobie dwa pytania: czy tkanina ma kierunek włosa/połysku? oraz czy jest wzór do pasowania?. Jeśli odpowiedź brzmi "nie", układ dwukierunkowy (często symetryczny) jest zwykle najbardziej uzasadniony.
