KWALIFIKACJA MOD3 - STYCZEŃ 2022

PYTANIE NR 14.
Który układ szablonów, zgodnie z zamieszczonym rysunkiem, należy zastosować do przygotowania wykrojów spódnicy damskiej w trzech rozmiarach?
Ilustracja przedstawia układ szablonów na materiale, który jest używany do przygotowania wykrojów spódnicy damskiej w trzech
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Układ "łączony, dwukierunkowy" oznacza, że elementy różnych rozmiarów są zestawiane wspólnie (łączone), a część szablonów może być odwrócona o 180° w układzie (dwukierunkowo), jeśli pozwala na to kierunek tkaniny i wymagania jakościowe. Na rysunku rozpoznaje się to po mieszaniu rozmiarów i przeciwnych zwrotach elementów.

Pełne wyjaśnienie:

W przygotowaniu wykrojów do krojenia (układ szablonów/marker) rozróżnia się m.in. dwa niezależne kryteria: pojedynczy vs łączony oraz jednokierunkowy vs dwukierunkowy. Prawidłowa odpowiedź wskazuje układ "łączony, dwukierunkowy", czyli taki, w którym:

  • Łączony – w jednym układzie zestawia się elementy pochodzące z różnych rozmiarów (np. dla trzech rozmiarów), zamiast przygotowywać trzy osobne, niezależne układy. Taki sposób bywa stosowany, gdy dąży się do lepszego wykorzystania szerokości materiału i usprawnienia procesu krojenia.
  • Dwukierunkowy – elementy mogą być ułożone w dwóch przeciwnych kierunkach (część "górą" do jednego brzegu, część "górą" do drugiego), co typowo widać na rysunku jako odwrócenie niektórych szablonów o 180°. Jest to dopuszczalne tylko wtedy, gdy nie ma ograniczeń kierunkowych wynikających z włosa, połysku, nadruku kierunkowego czy raportu wzoru.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • "Pojedynczy, symetryczny" – "symetryczny" nie jest tu równorzędnym, standardowym przeciwieństwem dla "łączony/pojedynczy" ani dla "jedno-/dwukierunkowy". Układ może wyglądać "symetrycznie", ale to nie rozstrzyga o jego typie w klasyfikacji stosowanej w krojeniu.
  • "Łączony, jednokierunkowy" – układ łączony dotyczy mieszania rozmiarów, ale jednokierunkowość oznacza brak odwracania elementów. Jeśli na rysunku widać elementy w przeciwnych zwrotach, jednokierunkowy nie pasuje.
  • "Pojedynczy, dwukierunkowy" – dwukierunkowość mogłaby się zgadzać z odwracaniem elementów, ale "pojedynczy" wyklucza mieszanie rozmiarów w jednym układzie. Skoro pytanie dotyczy trzech rozmiarów i (zgodnie z rysunkiem) są one zestawione razem, właściwa jest cecha "łączony".

Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy w układzie widać mieszanie rozmiarów (to rozstrzyga pojedynczy/łączony), a dopiero potem sprawdź, czy elementy są odwracane (to rozstrzyga jedno-/dwukierunkowy). Taka kolejność zmniejsza ryzyko pomyłki terminologicznej.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Układ szablonów (marker) to rozmieszczenie wykrojów na szerokości materiału przed krojeniem. Celem jest uzyskanie wymaganej liczby elementów przy możliwie małym zużyciu tkaniny oraz zachowaniu ograniczeń technologicznych, np. kierunku nitki prostej czy wzoru.
Układ łączony rozpoznasz po tym, że w jednym markerze występują elementy z różnych rozmiarów (np. trzy rozmiary jednocześnie). Zamiast trzech osobnych układów widzisz jeden wspólny "zestaw", w którym rozmiary są przemieszane dla lepszego wykorzystania materiału.
Układ pojedynczy oznacza, że w danym układzie występuje tylko jeden rozmiar (lub jeden komplet, bez mieszania rozmiarów). Na rysunku elementy mają wtedy jednolite oznaczenie rozmiaru, a różnicowanie wielkości nie pojawia się w tym samym markerze.
Układ jednokierunkowy oznacza, że wszystkie elementy są ułożone w tym samym kierunku (nie są odwracane o 180°). Stosuje się go, gdy materiał ma włos, połysk, nadruk kierunkowy lub wzór, który wymaga zachowania jednego zwrotu części odzieży.
Układ dwukierunkowy pozwala układać część szablonów "w górę", a część "w dół" (odwróconych o 180°). Zwiększa to zwykle wykorzystanie materiału, ale jest możliwe tylko wtedy, gdy tkanina i wymagania jakościowe nie narzucają jednego kierunku ułożenia.
Układ łączony może poprawić ekonomikę krojenia: dzięki mieszaniu rozmiarów łatwiej "dopiłować" wolne miejsca na szerokości materiału mniejszymi elementami innego rozmiaru. W praktyce zmniejsza to odpady, o ile nie koliduje z ograniczeniami kierunkowości i wzoru.
Nie zawsze. Jest niedopuszczalny lub ryzykowny, gdy materiał ma wyraźny włos, kierunkowy połysk, nadruk "góra–dół" albo gdy różnica odcienia/kierunku będzie widoczna w gotowym wyrobie. Wtedy bezpieczniej stosować układ jednokierunkowy.
Najczęstsze błędy to mylenie kryteriów: uczeń ocenia tylko "czy elementy są odwrócone" i pomija "czy rozmiary są mieszane", albo odwrotnie. Drugi typ błędu to sugerowanie się słowem "symetryczny", które może opisywać wygląd, ale nie musi odpowiadać klasyfikacji układów w krojeniu.
Stopniowanie (wielkościowanie) tworzy zestaw wykrojów w różnych rozmiarach, a układ szablonów decyduje, jak te wykroje ułożyć do krojenia. W zadaniach egzaminacyjnych często widać powiązanie: kilka rozmiarów w jednym układzie sugeruje układ łączony.
Ćwicz na przykładach markerów: najpierw identyfikuj, czy układ jest pojedynczy czy łączony (po liczbie rozmiarów w jednym układzie), potem sprawdzaj jedno- lub dwukierunkowość (czy elementy są odwracane). Dodatkowo powtarz ograniczenia wynikające z włosa i wzorów kierunkowych.
info

Około 25% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. bardzo trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że na rysunku rozpoznaje się to po mieszaniu rozmiarów i przeciwnych zwrotach elementów.

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z technologii odzieży dotyczące krojenia i układów szablonów
  • Materiały dydaktyczne o stopniowaniu (wielkościowaniu) konstrukcji odzieży
  • Ćwiczenia praktyczne: rozpoznawanie typów układów na przykładach markerów

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego