Tętno (puls) to liczba uderzeń serca w ciągu minuty i jest jednym z podstawowych parametrów życiowych obserwowanych u osoby chorej i niesamodzielnej. W praktyce opiekun medyczny wykonuje pomiar w spoczynku (najczęściej na tętnicy promieniowej) i porównuje wynik z zakresem wartości uznawanych za fizjologiczne.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź "110 uderzeń/min."?
U dorosłych klasycznie przyjmuje się, że tętno spoczynkowe wynosi ok. 60–100/min. Tachykardia to tętno powyżej 100/min. Wynik 110/min jest więc jednoznacznie podwyższony, co powinno zostać zgłoszone pielęgniarce, ponieważ może wskazywać m.in. na gorączkę, ból, lęk, odwodnienie, działania niepożądane leków lub pogorszenie stanu ogólnego. Taka informacja jest istotna dla dalszej oceny pacjenta i ewentualnych interwencji.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "75 uderzeń/min." – mieści się w typowym zakresie normy dla osoby dorosłej w spoczynku, zwykle nie stanowi samodzielnego wskazania do pilnego zgłoszenia (o ile rytm jest miarowy i nie ma objawów alarmowych).
- "80 uderzeń/min." – również jest wartością prawidłową w spoczynku i może występować u wielu zdrowych dorosłych, a także u pacjentów hospitalizowanych bez cech niewydolności krążenia.
- "70 uderzeń/min." – znajduje się w normie; u osób starszych bywa typowe, a u części osób aktywnych fizycznie może występować nawet niższe tętno spoczynkowe.
Wskazówka egzaminacyjna: uważaj na wartości graniczne. Liczba 100/min bywa górną granicą normy, natomiast o tachykardii mówimy dopiero, gdy wynik ją przekracza. Na egzaminie szukaj wartości jednoznacznie poza zakresem, jeśli pytanie używa sformułowań "nieprawidłowe" lub "wymaga zgłoszenia".
