W poligrafii wzorzec montażu (impozycja) opisuje, jak rozmieścić strony na arkuszu, aby po wydrukowaniu i wykonaniu operacji introligatorskich (tu: łamania) otrzymać składkę z prawidłową kolejnością stron.
Łamanie prostopadłe trzykrotne oznacza, że arkusz jest składany trzy razy, a każdy kolejny zgięcie wykonuje się prostopadle do poprzedniego (tzw. zgięcia krzyżowe). W praktyce rozpoznaje się je po tym, że kierunek "osi zgięcia" zmienia się o 90° w kolejnych krokach falcowania.
- Poprawny schemat musi pokazywać kolejność i kierunki trzech zgięć oraz wynikowy układ stron po złożeniu.
- Wzorzec A odpowiada właśnie składce uzyskiwanej przez trzy kolejne zgięcia prostopadłe, dlatego jest właściwy dla tak opisanego produktu (składka książki łamywana prostopadle trzykrotnie).
Pozostałe wzorce są niepoprawne w tym kontekście, ponieważ przedstawiają inny typ falcowania lub inny przebieg zgięć, np.:
- zgięcia wykonywane w tym samym kierunku (łamanie równoległe),
- inną liczbę zgięć (mniej lub więcej niż trzy),
- układ stron właściwy dla innego rodzaju składki, co po złożeniu skutkowałoby błędną kolejnością stron (przestawienia, odwrócenia lub nieprawidłowe sąsiedztwo stron na rozkładówce).
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw "policz" zgięcia i sprawdź, czy są prostopadłe, a dopiero potem oceniaj rozmieszczenie numerów stron. To ogranicza ryzyko pomylenia podobnych schematów.
