Adres publiczny IPv4 to taki, który nie należy do zarezerwowanych zakresów prywatnych i może być routowany w Internecie. Zakresy prywatne opisuje RFC 1918:
- 10.0.0.0/8 (całe 10.x.x.x),
- 172.16.0.0/12 (od 172.16.0.0 do 172.31.255.255),
- 192.168.0.0/16 (od 192.168.0.0 do 192.168.255.255).
Kluczowe jest poprawne zrozumienie zapisu 172.16.0.0/12: maska /12 oznacza, że stałych jest 12 pierwszych bitów adresu. W praktyce daje to zakres, w którym drugi oktet może przyjmować wartości od 16 do 31.
Dlatego odpowiedź "172.168.0.16" jest poprawna: pierwszy oktet to 172, ale drugi oktet to 168, czyli wartość zdecydowanie poza 16–31. Taki adres nie jest prywatny w rozumieniu RFC 1918, więc traktuje się go jako publiczny (o ile nie należy do innych specjalnych rezerwacji).
Pozostałe propozycje są niepoprawne z następujących powodów:
- "172.18.0.16" mieści się w 172.16–172.31 (drugi oktet = 18), więc jest adresem prywatnym.
- "10.99.15.16" należy do 10.0.0.0/8, więc jest prywatny.
- "192.168.168.16" należy do 192.168.0.0/16, więc jest prywatny.
W praktyce sieciowej adresy prywatne są typowe w LAN, a dostęp do Internetu realizuje się przez translację (NAT) na routerze brzegowym. Na egzaminie najczęstszą pułapką jest mylenie 172.16.0.0/12 z całym zakresem 172.x.x.x.
