Korozja chemiczna (często nazywana też "suchą") polega na bezpośredniej reakcji metalu z ośrodkiem, np. z gazami (tlen, związki siarki) lub innymi reagentami, bez typowego dla korozji elektrochemicznej udziału roztworu elektrolitu i ogniw korozyjnych. W praktyce warsztatowej i utrzymaniu ruchu spotyka się ją m.in. na elementach pracujących w podwyższonej temperaturze, gdzie utlenianie i tworzenie warstw produktów reakcji może postępować szybko.
Odpowiedź "Wysoka temperatura." jest poprawna, ponieważ temperatura jest jednym z najważniejszych czynników wpływających na szybkość reakcji chemicznych. Wzrost temperatury zwiększa energię cząsteczek, częstotliwość i "skuteczność" zderzeń reagujących cząstek, co w typowych warunkach powoduje wzrost szybkości procesu korozyjnego. Z tego powodu elementy maszyn narażone na ciepło (np. osłony, kolektory, części pieców i suszarni) często wymagają lepszego doboru materiału, powłok lub kontroli stanu.
- "Niska temperatura." zwykle spowalnia reakcje chemiczne, więc co do zasady nie jest czynnikiem najsilniej przyspieszającym korozję chemiczną.
- "Wysokie ciśnienie." może w niektórych, specyficznych procesach wpływać na przebieg reakcji (np. przez zmianę stężeń/ciśnień cząstkowych gazów), ale nie jest tak ogólnym i dominującym czynnikiem jak temperatura w typowych pytaniach podstawowych o korozję chemiczną.
- "Niska wilgotność." częściej kojarzy się z ograniczaniem korozji elektrochemicznej (mniej elektrolitu na powierzchni). W korozji chemicznej wilgotność nie pełni roli "uniwersalnego przyspieszacza" w sposób porównywalny do temperatury, a w wielu sytuacjach jej obniżenie nie będzie nasilało procesu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy korozji chemicznej i prosi o czynnik "najszybciej przyspieszający", najpierw pomyśl o prawach kinetyki reakcji (temperatura), a dopiero potem o czynnikach typowych dla korozji elektrochemicznej (wilgoć/elektrolit).
