W typowym rozwiązaniu konstrukcyjnym słup stalowy jest posadowiony na betonowym fundamencie poprzez węzeł podstawy. Kluczowym elementem tego węzła jest podstawa słupa (często realizowana jako płyta podstawy/stopa), która styka się z fundamentem i stanowi miejsce przekazania sił z konstrukcji stalowej do betonu.
Kotwy (śruby kotwiące) są zabetonowane lub osadzone w fundamencie i przechodzą przez otwory w podstawie. Po dokręceniu nakrętek dociskają podstawę do podłoża, co zapewnia stabilizację słupa oraz umożliwia przenoszenie odpowiednich oddziaływań (np. sił pionowych, poziomych i momentów w zależności od rozwiązania).
Dlatego poprawna jest odpowiedź "Podstawę.", bo to właśnie ten element jest łączony z fundamentem za pomocą kotew.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Głowicę." – głowica jest górną częścią słupa, służy do oparcia/połączenia z ryglem, belką lub innym elementem. Nie jest elementem mocowanym do fundamentu.
- "Trzon." – trzon jest zasadniczą, środkową częścią słupa przenoszącą obciążenia. Choć obciążenia "przechodzą" przez trzon, samo kotwienie realizuje się w strefie podstawy.
- "Przewiązkę." – przewiązki występują w niektórych układach jako elementy usztywniające/łączące, ale nie są typowym elementem słupa stalowego kotwionym do fundamentu. W kontekście pytania nie opisują węzła słup–fundament.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawiają się "kotwy" i "fundament", prawie zawsze chodzi o strefę podstawy elementu (płyta podstawy, stopa, węzeł posadowienia), a nie o część środkową lub górną.
