Impozycja (montaż) to etap przygotowania do druku, w którym pojedyncze użytki (np. strony, etykiety, opakowania) są rozmieszczane na arkuszu drukarskim w taki sposób, aby po wydrukowaniu i obróbce introligatorskiej/po-drukowej otrzymać poprawny wyrób końcowy. W praktyce automatyczna impozycja w programie lub systemie workflow generuje plik, który ma trafić do kolejnych etapów produkcji (kontrola, preflight, RIP, CtP).
Dlaczego PDF?
PDF jest formatem stronowym i wymiany produkcyjnej: potrafi przenosić opis stron (wektory, fonty, grafiki osadzone), zachowuje wymiary, spady, a także elementy typowe dla montażu (np. znaki drukarskie). Dlatego wynik automatycznej impozycji jest najczęściej eksportowany jako PDF (często w odmianach zgodnych z wymaganiami poligraficznymi).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- NEF – to format pliku RAW z aparatu fotograficznego. Służy do rejestracji danych z matrycy i edycji zdjęć, a nie do zapisu arkusza impozycyjnego zawierającego wiele użytków i elementy montażu.
- TIFF – to format rastrowy, często używany dla pojedynczych obrazów (np. skany, bitmapy) lub eksportów graficznych. Sam w sobie nie jest typowym "kontenerem stronowym" do przekazywania kompletnego arkusza impozycyjnego z wieloma elementami układu.
- CDR – to format natywny programu wektorowego (plik źródłowy do edycji). W workflow produkcyjnym po impozycji oczekuje się formatu wymiany/produkcji, a nie pliku roboczego konkretnej aplikacji.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się impozycja na arkuszu, szukaj formatu, który przenosi "strony/układ" jako wynik montażu. Formaty aparatów, formaty źródłowe edycyjne i pojedyncze rastry zwykle dotyczą wcześniejszych etapów przygotowania materiałów, a nie finalnego arkusza produkcyjnego.
