Kodowanie stratne usuwa część informacji z sygnału audio, aby zmniejszyć rozmiar pliku (zwykle kosztem jakości). Kodowanie bezstratne pozwala odtworzyć sygnał identyczny z oryginałem po dekodowaniu, co jest ważne w rejestracji, montażu i archiwizacji materiału dźwiękowego.
Odpowiedź .wav jest poprawna, ponieważ WAV jest powszechnie używany jako format zapisu audio w postaci nieskompresowanej (najczęściej PCM). W praktyce realizacji nagłośnień i pracy w DAW pliki WAV są standardem do nagrań wielośladowych, wymiany ścieżek i masterów roboczych, bo nie wprowadzają strat wynikających z kompresji stratnej.
Odpowiedzi .rm i .ra są błędne, ponieważ wiążą się z ekosystemem RealMedia/RealAudio, historycznie wykorzystywanym głównie do transmisji i dystrybucji w sieci, gdzie priorytetem był mały rozmiar i płynne odtwarzanie, a to zwykle oznaczało kompresję stratną.
Odpowiedź .ogg bywa myląca: .ogg to przede wszystkim kontener, a nie pojedynczy kodek. Najczęściej spotyka się w nim strumienie stratne (np. Vorbis lub Opus), dlatego w typowych zadaniach egzaminacyjnych uznaje się go za przykład formatu używającego kompresji stratnej. Warto jednak pamiętać, że kontener Ogg może przenosić też strumienie bezstratne (np. FLAC), więc samo rozszerzenie nie zawsze przesądza o stratności.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy "formatu, który nie używa kodowania stratnego", zwykle chodzi o formaty robocze/studyjne (WAV/AIFF) lub bezstratne (FLAC/ALAC). Przy kontenerach (Ogg, MP4) kluczowe jest rozróżnienie: kontener ≠ kodek.
