Poprawna jest odpowiedź "TIFF", ponieważ w praktyce fotograficznej TIFF jest powszechnie używany jako format archiwizacyjny i wymiany: jest bezstratny, dobrze przenoszalny między różnymi programami i w wielu środowiskach może zachować dodatkowe informacje edycyjne, w tym warstwy (np. przy zapisie z wybranych edytorów).
W pytaniu istotne są dwa warunki jednocześnie:
- zachowanie warstw (żeby dało się wrócić do edycji niedestrukcyjnej),
- możliwość otwierania w różnych programach do przeglądania obrazów i programach graficznych (czyli kompatybilność między aplikacjami).
Odpowiedź "PSD" kusi, bo kojarzy się z warstwami, jednak jest to format natywny jednego ekosystemu i bywa słabiej wspierany poza nim. W konsekwencji może nie spełniać wymogu "różnych programów" tak dobrze jak formaty wymiany.
Odpowiedź "JPG" jest błędna, bo to format z kompresją stratną, który standardowo nie służy do przechowywania struktury warstw (najczęściej zapisuje wynik "spłaszczony"). Nadaje się świetnie do publikacji, ale nie do zachowania pełnej edytowalności.
Odpowiedź "BMP" również jest błędna: mimo że może być bezstratny, typowo nie przechowuje warstw edycyjnych i w praktyce jest mniej użyteczny jako format wymiany w profesjonalnym workflow fotografa.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "warstwy" + "otwieranie w różnych programach", myśl o formatach roboczo-archiwizacyjnych i wymienialnych (jak TIFF), a nie o formatach publikacyjnych (JPG) ani ściśle natywnych (PSD).
