Pytanie dotyczy przeznaczenia instrumentu w kontekście pomiaru wysokości punktów osnowy realizacyjnej. W praktyce geodezyjnej wysokości (rzędne) wyznacza się metodami wysokościowymi, gdzie instrument i technologia są dobrane tak, aby zapewnić wymaganą dokładność i powtarzalność.
Instrumenty typowo wysokościowe to przede wszystkim niwelatory (techniczne lub precyzyjne) pracujące z łatami niwelacyjnymi. W zależności od organizacji pracy i wymagań dokładnościowych wysokości można też wyznaczać pośrednio, np. metodą tachimetryczną (na podstawie pomiaru kątów i odległości) albo w technologiach satelitarnych w trybach pomiarowych dostosowanych do prac realizacyjnych.
Kluczowe jest jednak rozróżnienie pomiędzy:
- instrumentem przeznaczonym do pomiarów wysokości (jego podstawowa funkcja i typowe zastosowanie),
- a instrumentem, który co najwyżej może być użyty pomocniczo lub dostarcza dane innego typu (np. kierunek, kąt, odległość) bez bezpośredniego pomiaru wysokości.
Dlatego poprawna odpowiedź to ta, która wskazuje przyrząd nieukierunkowany na wyznaczanie wysokości punktów osnowy realizacyjnej (w sensie podstawowej funkcji i metody pracy). Pozostałe odpowiedzi są błędne, gdyż odnoszą się do instrumentów, które w praktyce służą do pomiarów wysokościowych albo mogą stanowić element metody wyznaczania wysokości w pracach realizacyjnych. Na egzaminie warto zawsze zadać sobie pytanie: co ten instrument mierzy bezpośrednio oraz czy jest standardowo stosowany do wyznaczania rzędnych/osnowy, a nie tylko czy "da się nim coś wyliczyć".
