Warunek z treści mówi o dopuszczalnym wydłużeniu na dziesięciu ogniwach, które nie może przekraczać 2%. Oznacza to, że punktem odniesienia jest długość nominalna odcinka 10 ogniw, czyli 10·Pn, a nie pojedyncze ogniwo.
Aby sprawdzić, czy łańcuch jest sprawny technicznie według tego kryterium, wykonuje się obliczenie procentowe:
wydłużenie [%] = (Ln − 10·Pn) / (10·Pn) · 100%
- Jeżeli wynik jest ≤ 2%, łańcuch spełnia wymaganie (w tym zadaniu taki wariant uznaje się za sprawny).
- Jeżeli wynik jest > 2%, wydłużenie jest zbyt duże, co wskazuje na zużycie i brak spełnienia kryterium.
W praktyce egzaminacyjnej każda z odpowiedzi (A–D) podaje konkretne wartości Pn i Ln (często w tabeli na ilustracji). Dla każdego wariantu oblicza się procentowe wydłużenie i porównuje z progiem 2%. Poprawnie wskazano wariant "C." jako taki, który po podstawieniu danych daje wynik nieprzekraczający 2%.
Dlaczego pozostałe warianty są błędne? Typowo reprezentują one sytuacje, w których:
- po podstawieniu wartości wychodzi wydłużenie większe niż 2%,
- albo uczeń błędnie liczy 2% od Pn zamiast od 10·Pn, co zaniża/zawyża wynik,
- albo myli długość odcinka (np. traktuje Ln jak długość pojedynczego ogniwa).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw wyznacz wartość bazową 10·Pn, następnie policz różnicę Ln − 10·Pn, a dopiero na końcu przelicz na procenty. To ogranicza błędy rachunkowe i błędy "skali".
