Frezowanie nawierzchni bitumicznej polega na mechanicznym ścinaniu warstw asfaltowych. Urobek z tego procesu to destrukt asfaltowy (często określany także jako materiał z recyklingu nawierzchni asfaltowych, RAP). Jest to mieszanina kruszywa oraz pozostałości lepiszcza asfaltowego, a czasem także drobnych dodatków mineralnych obecnych w starej mieszance.
Właśnie ten skład powoduje, że destrukt asfaltowy może być ponownie wykorzystany w produkcji mieszanek mineralno-asfaltowych: stanowi źródło kruszywa, a część "starego" lepiszcza może zostać uwzględniona w bilansie lepiszcza nowej mieszanki. W praktyce udział destruktu oraz sposób jego przygotowania (np. frakcjonowanie, magazynowanie, kontrola zanieczyszczeń) zależą od wymagań technologicznych i jakościowych.
Odpowiedź "beton cementowy" jest nieprawidłowa, ponieważ beton dotyczy nawierzchni sztywnych i nie jest materiałem pochodzącym ze sfrezowania nawierzchni bitumicznej; ponadto nie stanowi standardowego składnika mieszanek mineralno-asfaltowych. Odpowiedź "stabilizator mastyksu" nie opisuje typowego produktu frezowania jezdni, tylko pojęcie związane z dodatkami/komponentami mieszanki. Z kolei "wypełniacz nawierzchni bitumicznej" to ogólne określenie frakcji drobnej/mineralnej, ale nie jest ono jednoznacznym nazwaniem materiału uzyskanego wprost z frezowania.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą zasadę: frezowanie asfaltu → destrukt asfaltowy → możliwość recyklingu do MMA. To klasyczne skojarzenie technologiczne w drogownictwie.
