Podczas pierwszego testowania programu robota przemysłowego priorytetem jest bezpieczeństwo i kontrola, a nie wydajność cyklu. Program może zawierać błędy w punktach, orientacji narzędzia, układach współrzędnych, dojazdach lub w logice sekwencji. Pierwszy przejazd ma ujawnić takie problemy przy możliwie małych skutkach.
Dlatego właściwą praktyką jest ręczne odtwarzanie ruchów krok po kroku przy zredukowanej prędkości. Krokowanie pozwala obserwować każdy odcinek trajektorii, reagować na zbliżanie się do przeszkód i w razie potrzeby natychmiast przerwać ruch. Obniżona prędkość dodatkowo zmniejsza energię kinetyczną i ryzyko uszkodzeń w przypadku nieoczekiwanej kolizji.
Odpowiedź "Automatyczne odtwarzanie ruchów z prędkością ruchu ustawioną na 100%" jest nieprawidłowa, bo łączy dwa czynniki podnoszące ryzyko: brak bieżącej kontroli krokowej i maksymalną dynamikę. Nawet jeśli program wygląda poprawnie w edytorze, rzeczywiste stanowisko (tolerancje, narzędzia, przewody, detal) może spowodować kolizję.
Odpowiedź "Automatyczne odtwarzanie ruchów, z prędkością ruchu ustawioną na 20%" też jest nieprawidłowa: sama redukcja prędkości nie daje takiej kontroli jak tryb ręczny krokowy, a robot nadal wykonuje sekwencję automatycznie. W testach najczęściej wymaga się możliwości potwierdzania ruchów i utrzymania pełnej kontroli przez operatora.
Odpowiedź "Ręczne odtwarzanie ruchów, krok po kroku z prędkością ruchu ustawioną na 100%" jest ryzykowna, bo choć tryb jest kontrolowany, to pełna prędkość przy pierwszym przejeździe nadal może doprowadzić do gwałtownej kolizji. W praktyce uruchomienie zaczyna się wolno, a prędkość zwiększa się dopiero po pozytywnej weryfikacji trajektorii i stref bezpieczeństwa.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o "pierwsze testowanie/uruchomienie" niemal zawsze wybiera się wariant zapewniający największą kontrolę operatora (ręcznie, krokowo, z ograniczoną prędkością).
